อันที่จริงนางไม่ได้สนิทสนมอะไรกับสตรีชุดเหลืองเลย เพียงบังเอิญผ่านมาเห็นอีกฝ่ายกำลังจะถูกฆ่าจึงช่วยชีวิตอีกฝ่ายเอาไว้เท่านั้น และพออีกฝ่ายรู้ว่านางมาจากดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพเหมือนกัน ก็เลยติดสอยห้อยตามมาด้วย
ด้วยนิสัยของเค่อเอ๋อ ถึงแม้จะไม่ได้บอกปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้ห้ามอีกฝ่ายให้ตามมา
ระหว่างทางเค่อเอ๋อก็มีท่าทีเฉยเมยไม่ได้สนใจอะไรนางนัก แต่ดูเหมือนนางก็ไม่ถือท่าทีเย็นชาของเค่อเอ๋อ เลือกจะเกาะติดมาตลอด
“ต้วน? ต้วนเค่อเอ๋อ?”
สตรีชุดเหลืองเลิกคิ้ว ดวงตานางกระพริบวูบหนึ่ง “พี่เค่อเอ๋อ ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องตระกูลต้วนในดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพของพวกเรามาก่อนเลย…ท่านมาจากนิกายใหญ่งั้นหรือ?”
“ข้าไม่มีนิกาย ไร้สำนัก เป็นผู้ฝึกตนอิสระ”
เค่อเอ๋อกล่าว
“ผู้ฝึกตนอิสระ?”
สองตาสตรีชุดเหลืองทอประกายเรืองขึ้นวูบหนึ่งก่อนจะหายไปอย่างยากที่ใครจะทันสังเกต
“ข้าไปหาสถานที่พักฟื้นก่อน และคงไม่อาจไปไหนได้สักพัก…เจ้าควรออกจากระนาบสมรภูมิและกลับไปดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพเสีย”
เค่อเอ๋อกล่าวกับสตรีนางนั้น
ขณะกล่าว เค่อเอ๋อก็เหินร่างท่องไปเหนือทุ่งน้ำแข็ง สุดท้ายก็เลือกเชิงภูเขาน้ำแข็งที่ไม่เตะตาอะไรแห่งหนึ่ง เพื่อขุดถ้ำน้ำแข็งไว้สำหรับพักฟื้นรักษาตัว
“พี่เค่อเอ๋อ ข้าจะอยู่เป็นผู้พิทักษ์ให้ท่าน รอให้ท่านหายดีก่อนข้าค่อยจากไป”
