ถึงแม้ฟงชิงหยางจะอยู่มาเป็นหมื่นปี แถมตลอดเส้นทางที่ผ่านมาก็ล้วนผจญความยากลำบากมานานานับประการกว่าจะมีวันนี้ได้ แต่พอได้รับทราบว่าตัวเองได้รับการยอมรับจากผู้แข็งแกร่งที่สุด ทั้งมีโอกาสได้รับสืบทอดมรดกของผู้แข็งแกร่งที่สุด มันก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นอยู่พักหนึ่ง ผ่านไปสักพักถึงจะค่อยสงบสติอารมณ์ลงได้
แต่นี่ก็นับว่าควบคุมสติได้ดีมากแล้ว หากเป็นเทพคนอื่น และอย่าว่าแต่เทพเลย ให้เป็นราชาเทพ จอมราชันเทพ จักรพรรดิเทพ หรือแม้กระทั่งอริยะเทพก็ยังต้องดีใจจนเนื้อเต้น!
มรกดกของผู้แข็งแกร่งที่สุดคืออะไร?
ผู้แข็งแกร่งที่สุดคือตัวตนที่มีระดับพลังสูงสุดในสวรรค์และโลกแห่งนี้ กอปรด้วยอายุขัยไร้จำกัด ปกติแล้วหากคิดจะรับศิษย์สักคน เกรงว่าแค่ออกปากคำเดียว ก็ต้องสร้างความแตกตื่นฮือฮาครั้งยิ่งใหญ่
“ผู้แข็งแกร่งที่สุดที่เหลือมรดกสถานแห่งนี้ไว้…สมควรเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดที่รู้ว่าชีวิตของตัวเองกำลังจะถึงจุดจบงั้นเหรอ?”
หลังได้รับทราบข้อมูลดังกล่าวจากวารีเทพชำระโลกา ต้วนหลิงเทียนก็อดแปลกใจไม่ได้
“พี่สาวสุ่ย เรื่องนี้ท่านแน่ใจหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนย่อมรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง ผู้แข็งแกร่งที่สุดก็สมควรมีพลังร้ายกาจมากไม่ใช่หรือไร ถึงแม้คู่ต่อสู้จะร้ายกาจเช่นกัน แต่ถึงจะสู้ไม่ได้ ก็น่าจะหนีได้ไม่ใช่รึไง?
ตัวตนเช่นนี้ ไฉนเกิดเหตุการณ์ที่ต้องเลือกจะทิ้งมรดกสถานเอาไว้ได้?
“สมควรเป็นแบบนั้น”
