หลังจากยืนยันได้แน่ชัดแล้วว่าแม้จะถอนรั้งพลังของมรรคากระบี่มิติกับวิถีควบคุมคืนกลับ ตัวตำหนักก็ไม่แผ่พลังมาขับไล่เขาอีก ต้วนหลิงเทียนก็เปิดโลกใบเล็กภายในกายเขาทันที และติดต่อไปหาบิดามารดา ภรรยา ลูกสาว ลูกชาย และเจ้าตัวเล็กทั้ง 3 ที่ตอนนี้โตกันหมดแล้ว เพื่อให้ทุกคนลองออกมาดูว่าสามารถใช้ห้องลับแห่งกฏเวลานี้ได้หรือไม่
อย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วต้วนหลิงเทียนก็พบว่านอกจากต้วนซือหลิงลูกสาวเขา คนอื่นๆล้วนถูกแรงกดดันพลังของตำหนักหลังนี้ขับไล่กันหมด และถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะลองใช้พลังของวิถีควบคุมกับมรรคากระบี่มิติกางกั้นสร้างม่านพลังโดยรอบเพื่อปกคลุมทุกคนเอาไว้ ก็ไม่ได้ผล…
สุดท้ายคนอื่นๆก็ต้องกลับเข้าไปหลบอยู่ในโลกใบเล็กภายในกายของเขาเท่านั้น
“อ๋อยย…น่าเสียดายอ่า ทำไมข้าฝึกฝนในนี้ไม่ได้เล่า….”
ภายในโลกใบเล็กของต้วนหลิงเทียน เสี่ยวจินก็โอดครวญออกมาด้วยความเสียดายก่อนใคร
“แทนที่จะบอกว่าฝึกฝน ให้พูดว่าสถานที่แห่งนี้มันมอบกฏแห่งเวลาให้พวกเราเลยจะดีกว่า…แต่ไม่คิดเลยว่านอกจากพี่ใหญ่หลิงเทียนแล้ว จะมีแค่ซือหลิงคนเดียวที่ไม่ถูกปฏิเสธ สิ่งนี้เป็นเพราะอะไรกันนะ?”
เสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ
“อาจเป็นเพราะว่า…ซือหลิงเดิมทีก็ใช้กฏแห่งเวลาอยู่แล้วหรือไม่ อีกทั้งนอกจากกฏแห่งเวลาแล้ว ซือหลิงก็ไม่ได้ข้องเกี่ยวกับกฏอื่นอีกเลย?”
เฟิงเทียนหวู่คาดเดา
