จนเมื่อจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางพยักหน้าขานคำรับทราบ และเหินร่างกลับมายังเกาะลอยเล็กๆเหนืออัฒจันทร์ก่อนจะนั่งลงที่เดิมข้างติงฟู่อยย่างไร้เรื่องราว เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ในสถานที่เกิดเหตุค่อยทยอยกันได้สติ และไม่มีข้อยกเว้นใดๆ สีหน้าท่าทีของแต่ละคนล้วนเต็มไปด้วยความตกใจครั้งใหญ่ “สวรรค์! เงื่อนไขในการประลองพิเศษเช่นนี้…จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางยังตกลง?”
“ไม่อาจใช้กำลังภายนอกได้…นี่ไม่ได้หมายความถึงอุปกรณ์อมตะและยันต์อมตะทั้งหลายเท่านั้น…แต่รวมไปถึงพลังใดๆก็ตามที่ไม่ได้มาจากร่างกายหรือพลังฝีมือของตัวเอง! กล่าวได้ว่าล้วนไม่อาจใช้สิ่งใดได้ทั้งสิ้น เพราะทันทีที่ใช้ก็เสมือนทำผิดกติกาและจะถูกปรับแพ้ทันที!!”
“ให้ตายเถอะ จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางมั่นใจในศิษย์ของตัวเองถึงขนาดนี้เชียวหรือ?!”
“ข้าว่าลองจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางเต็มไปด้วยความมั่นใจถึงขนาดนี้ ต้วนหลิงเทียนผู้นั้นน่ากลัวจะมีพลังสามารถมากพอรับมือถังซานเป่าที่ร่วมมือกับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นจริงๆ”
…
ไม่ว่าใครก็ตาม บัดนี้ดวงตาทั้งคู่ล้วนจับจ้องมองไปยังร่างชายหนุ่มในชุดสีม่วงอย่างพร้อมเพรียง ทำราวกับนัดกันมาก่อนอย่างไรอย่างนั้น
ด้านเจ้าตัวอย่างต้วนหลิงเทียนที่เป็นผู้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยตรง ยังคงนั่งเฉยสีหน้าไม่เผยความยินดียินร้ายใดๆ
