ในขณะที่ถังซานเป่าปริปากกล่าวคำออกมาเสียงเฉย จากนั้นในมือพลันปรากกฏหอกหนึ่งผุดจากความว่างเปล่ามากระชับถือไว้ ตัวหอกยาวทั้งสิ้น 7 ฉือ เปล่งแสงพลังเรืองรองออกมาให้ความรู้สึกลี้ลับ นอกจากนั้นลวดลายบนหอกดูไปคล้ายกระแสโลหิตหนึ่งกำลังไหลเวียนด้วยความเร็วสูง
นอกจากนั้นเมื่อชมดูให้ดีจะพบว่าต้นกระแสโลหิตดังกล่าว ปรากฏดวงตาสีเขียวเข้มหนึ่งเบิกมองอยู่ ชวนให้ผู้คนที่เผลอสบตาเข้าอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น
“เป็นครั้งแรกเลยที่ข้าเห็นถังซานเป่าใช้หอก นี่สมควรเป็นศาสตราอมตะคู่กายที่แท้จริงของมันกระมัง?!”
“ให้ตายเถอะ หอกอมตะนั่นเห็นชัดว่าเป็นหอกอมตะระดับจักรพรรดิที่มีจิตวิญญาณสถิตย์!”
…
หลังจากถังซานเป่าเรียกหอกอมตะออกมากระชับถือไว้ อัฒจันทร์รอบสนามก็ระงมไปด้วยเสียงฮือฮา จากนั้นสายตาของทุกคนก็เบนไปตกยังร่างหลิงเจวี๋ยอวิ๋นโดยไม่รู้ตัว
เช้ง!
ท่ามกลางสายตาทุกคน หลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็เอื้อมมือไปจับด้ามกระบี่ที่สะพายไว้ข้างเอว ก่อนจะชักกระบี่ออกจากฝักอย่างไม่รีบไม่ร้อน เป็นกระบี่อ่อนเล่มหนึ่ง และเพียงมองก็บอกได้ว่าใบกระบี่ค่อนข้างบางนัก แค่สายลมบางเบาก็ทำให้ใบกระบี่สั่นไหวได้ง่ายๆ
อย่างไรก็ตามเมื่อหลิงเจวี๋ยอวิ๋นเริ่มถ่ายทอดพลังลงสู่ตัวกระบี่ ใบกระบี่ที่ไหวเอนตามแรงลมก็ตั้งตรงขึ้นมาทันใด จากนั้นก็ปรากฏเงาร่างอสรพิษสีดำลอยขึ้นมา ก่อนจะเลื้อยพันวนเวียนไปทั่วกระบี่อ่อนดังกล่าว
