บนเกาะลอยเล็กๆเหนืออัฒจันทร์หลังหนึ่ง กงซุนซวนหยวนที่นั่งข้างอวี้ฮ่าวเทียนก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง พลางส่ายหน้าไปมาเบาๆ
และอวี้ฮ่าวเทียน จักรพรรดิสวรรค์แห่งอวี้หวงเทียนที่นั่งข้างๆ ก็ส่ายหน้าไปมาเบาๆเช่นกัน “ศิษย์เจ้าคนนี้ใจร้อนเกินไป…ดูเหมือนความพ่ายแพ้ 2 ก่อนหน้าจะทำให้มันหงุดหงิด ตอนนี้มันก็คงไม่พ้นอยากพิสูจน์ตัวเอง แต่พอศึกยืดเยื้อเข้าหน่อย มันกลับไม่อาจสงบใจได้ไหว…”
“เด็กน้อยนี่จะหงุดหงิดหัวเสียก็ไม่แปลกอะไร…”
กงซุนซวนหยวนก็กล่าวออกมาอย่างทอดถอนใจ “เรื่องนี้ก็ต้องโทษที่ในซวนหยวนเทียนไม่มีใครในรุ่นเดียวกันที่เก่งกว่ามันเลย พอมาเจอศึกอัจฉริยะสวรรค์ครั้งนี้เข้า ค่อยรู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้าและมีอัจฉริยะที่ร้ายกาจกว่ามัน…”
หลังจากเสียสมาธิแล้ว ไม่ถึงสิบกระบวนท่า อวี๋ตงฟางก็เริ่มตกเป็นรองจงกุ้ยอวี่
หลังจากนั้น จงกุ้ยอวี่ก็อาศัยการลงมืออย่างแยบคายอีก 3 กระบวนท่า ในที่สุดก็เอาชนะอวี๋ตงฟางได้สำเร็จ
“หากไม่ใช่เพราะข้าประมาทเอง เจ้าไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก!”
อวี๋ตงฟางที่แพ้พ่ายและถูกซัดจนบาดเจ็บเลือดกบปาก มันก็ยกมือขึ้นมาปาดเช็ดเลือดที่ปากก่อน ค่อยมองจงกุ้ยอวี่ด้วยสายตาไม่ยินยอม กล่าวคำเสียงหนัก
“อ้อ?”
จงกุ้ยอวี่ก็คลี่ยิ้มบางๆพลางยักคิ้วขานรับด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจ จากนั้นก็หันหลังจากไป
มันเองที่ร่วงตกลงมาจากอันดับ 1 จนมาถึงอันดับที่ 5 จะให้บอกว่าไม่คิดอะไรในใจเลยก็คงไม่ได้
