วันนี้พอได้เห็นฉีคงไห่ลงมือเข้าจริงๆ จึงรับทราบว่าข่าวลือยังน้อยไป!
แค่สะบัดมือส่งๆอย่างไร้เรื่องราว ก็สยบชนชั้นจักรพรรดิสวรรค์ได้ง่ายดาย!
ยิ่งไปกว่านั้นเห็นได้ชัดว่า การลงมือเมื่อครู่ เป็นการออมรั้งยั้งมือไว้แล้ว!
มิฉะนั้นเกรงว่าหนึ่งฝ่ามือที่ฟาดตบเมื่อครู่ ก็มากพอจะตบร่างโจวปิงหวู่ให้แหลกเป็นปุ๋ย!
“ขอบคุณรองจ้าววิหารฉีที่เมตตา…”
โจวปิงหววู่ที่ถูกซัดจนบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้แลดูอ่อนระโหยโรยแรงนัก แต่เมื่อมันมองไปยังฉีคงไห่อีกครั้ง มันก็ไม่กล้าแม้แต่จะโกรธหรือคับแค้นอะไร ได้แต่ชักสีหน้าขื่นขมกล้ำกลืนกล่าวออกด้วยความสำนึกผิด…มันลืมเลือนการคงอยยู่ของวิหารเฟิงฮ่าวไปได้อย่างไร?
ศึกอัจฉริยะสวรรค์ดำรงอยู่มานานเท่าไหร่ ยังกล่าวได้ว่าประวัติศาสตร์ของมันถูกเขียนขึ้นด้วยวิหารเฟิงฮ่าวด้วยซ้ำ!
ยากนักที่จะได้ยินว่ามีใครกล้าสร้างปัญหาในศึกอัจฉริยะสวรรค์ และผู้ที่สร้างปัญหาเหล่านั้นก็ล้วนตกตายไปหมดสิ้นแล้ว!
ด้วยเหตุนี้โจวปิงหวู่จึงตระหนักได้ว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน ที่ตอนนี้ยังไม่ตาย!
“หึ!”
ฉีคงไห่พ่นลมสบถออกมาอย่างไร้แยแส และไม่ได้ลงมืออะไรอีก เห็นได้ชัดว่าคร้านจะสืบสาวหาความโจวปิงหวู่
ด้านโจวปิงหวู่ตอนนี้ ก็ได้แต่มองจ้องไปยังร่างถังซานเป่าตาเขม็ง ลึกลงไปในแววตามันเสมือนมีเพลิงโทสะกำลังลุกโชนขึ้นมาอย่างร้อนแรง ใบหน้ายังฉาบไว้ด้วยจิตสังหารอันเยียบเย็น
วันนี้มันไม่อาจลงมือได้
