ีที่เร่งเร้าพลังเต็มพิกัด มันก็สะบัดมือเรียกถุงมือข้างหนึ่งออกจากแหวนพื้นที่อย่างไม่รีบไม่ร้อน ก่อนจะค่อยๆสวมใส่ไว้ที่มือขวาเท่านั้น
และนี่เป็นครั้งแรกที่ถังซานเป่านำถุงมือดังกล่าวออกมาใช้ ตัวถุงมือไม่ทราบทำจากวัสดุชนิดใด แม้จะแลดูยืดหยุ่นหากแต่ด้วยสีดำอมเขียวนั่นกลับทำให้รู้สึกเสมือนแข็งแกร่งไม่ต่างจากโลหะเนื้อดี ตัวถุงมือยังมีแสงลี้ลับเรืองรองวูบวาบ เพียงมองก็รู้ว่าไม่ใช่ของธรรมดา!
เรียกว่าต่อหน้าโจวหย่งฉีที่เร่งเร้าพลังเต็มพิกัดและเปิดฉากจู่โจมเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด ภาพถังซานเป่าที่ค่อยๆสวมถุงมืออย่างไม่อีนังขังขอบ ช่างให้บรรยากาศพิกลแก่ผู้คนทั้งหลายที่มองชมนัก!
จนเมื่อร่างโจวหย่งฉีเข่นฆ่าเข้ามาถึงเบื้องหน้าห่างจากถังซานเป่าไม่เท่าไหร่ เรียกว่าหากแค่ไม่กี่สิบก้าวก็จะจู่โจมถึงตัวอยู่รอมร่อ!
และในที่สุดถังซานเป่าก็สวมถุงมือแล้วเสร็จ…จังหวะนี้พูดได้คำเดียว ถังซานเป่าไม่กังวล แต่คนดูใจร้อนรนแทนถังซานเป่าแทบบ้า! มีอย่างที่ไหน…ผู้อื่นเข่นฆ่าเข้ามาจนจะฉะหน้าท่านอยู่แล้ว แต่ท่านยังแลดูเอื่อยเฉื่อยเกียจคร้านอยู่ได้!!
“บ้าไปแล้ว นี่มันจะต้านทานรับมือได้ทันเรอะ!?”
เสี้ยวพริบตาต่อมากระบวนท่าสังหารของโจวหย่งฉีก็ห่างจากถังซานเป่าไม่ถึงสิบก้าวแล้ว!
หลายคนอดไม่ได้ที่จะสงสัย
ถังซานเป่ายังมีเวลาพอที่จะต้านทานอะไรได้ทันอีกเหรอ?
ทว่าพริบตานี้เอง ห้วงเวลาคล้ายหยุดเดินลงอย่างกะทันหัน
ถังซานเป่าที่แลด
