าด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆพร้อมรอยยิ้มเชิดๆ “ก็นะ โจวหย่งฉีนั่นดูเหมือนจะรู้ตัวดีว่ามันสู้ต้วนหลิงเทียนไม่ได้…เช่นนั้นจึงเลือกสหายของต้วนหลิงเทียนแทน กล่าวไปก็เสมือนมันหาทางกู้หน้าอาจารย์โดยอ้อมแล้วล่ะ…”
“แบบนี้ก็ได้หรือ?”
“แล้วจะให้มันทำอย่างไรได้อีกเล่า?”
“คนที่มันท้าได้ตอนนี้ ก็เหลือแค่ถังซานเป่ากับจงกุ้ยอวี่เท่านั้น…เว้นเสียแต่มันจะหาเรื่องแพ้ สุดท้ายการเลือกถังซานเป่าย่อมดีที่สุด เพราะพลังฝีมือของถังซานเป่าเท่าก็ไม่แน่ว่าจะร้ายกาจเท่าจงกุ้ยอวี่…”
“งั้นหมายความว่าการเลือกของมันครั้งนี้ไม่เพียงแต่เพราะต้องการเล่นงานสหายต้วนหลิงเทียนอย่างเดียว…แต่มันจงใจเลือกคนที่คิดว่าเป็นพลับสุกนุ่มนิ่ม?”
…
ได้ยินความเห็นของเหล่าอัจฉริยะทั้งหลาย สีหน้าต้วนหลิงเทียนกับซูหลี่แลดูผิดแปลกไปอยู่บ้าง แววตายังแหม่งๆอย่างไรชอบกล
ถังซานเป่าน่ะหรือ พลับนิ่ม?
ตอนนี้ทั้งคู่ยืนยันได้แล้วว่าถังซานเป่าก็คือไพ่ตายของวิหารเฟิงฮ่าว ตัวตนที่สมควรเป็นเทพสงคราม 6 ดารา! แต่อัจฉริยะพวกนั้นกลับเห็นเป็นพลับสุกนุ่มนิ่ม?
“ถังซานเป่า โจวหย่งฉีนั่นมันเห็นเจ้าเป็นพลับสุกนุ่มนิ่มน่าบีบแหนะ…”
ซูหลี่หันกลับไปมองถังซานเป่า พลางกล่าวด้วยเสียงหยอกล้อ
“เจ้านั่นมันคงกำลังคิดจะใช้ 1 หินสอย 2 วิหกสินะ…”
ถังซานเป่าคลี่ยิ้มเฉยเมย วางตัวเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด ขณะเดียวกันมันก็หันไปมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มสดใส “พี่น้องต้วน ไม่ว่าท่
