กับหลิงเจวี๋ยอวิ๋น สีหน้าของชื่อหม่ารุ่ยก็ผ่อนคลายลงมาก ไม่แลดูขึงขังจริงจังเหมือนตอนพูดกับชื่อหม่ารุ่ยและหงหยวน
และแทบจะทันทีที่เสียงกล่าวของฉีคงไห้ดังจบคํา เสียงพูดเฉยเมยไม่แสของหลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็ดังให้ทั่วสนามประลองได้ยินกันชัดถ “หวงเฉวียนอัน”
วาจา 3 พยางค์สั้นๆ ทําให้สนามประลองที่เต็มไปด้วยเสียงสนทนาพร้อมใจกันเงียบลงทันที!
หวงเฉวียนอัน!
หลังผ่านไปสักพัก เหล่าอัจฉริยะทั้งหลายก็ได้สติกลับคืน
บางคนหลังคืนสติแล้วก็ถึงกับลุกขึ้นยืน ก่อนจะโพล่งออกมาด้วยความประหลาดใจ “อะไร?! หลิงเจวี๋ยอวิ๋นกล่าวท้าหวงเฉวียนอันงั้นเหรอ?!”
“ให้ตายเถอะ! หลิงเจวี๋ยอวิ๋นมั่นใจจริงๆหรือยังไง? หรือใช่อยากลองสัมผัสพลังของหวงเฉวียนอันอีกคน?”
“ยังต้องถามอีกหรือไง? หวงเฉวียนอันนั่นมันเชี่ยวชาญกฏเวลาถึงขั้นใช้แปรเปลี่ยนในหนึ่งห้วงคิดได้ หากไม่ใช่เพราะอยากรู้ว่าเป็นอย่างไรมันจะท้าหวงเฉวียนอันที่สมควรไร้พ่ายใต้เทพสงคราม 6 ดาราทําอะไร? เพราะสุดท้ายอย่างไรก็ต้องแพ้!”
“เป็นไปได้หรือไม่..ที่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นผู้นี้จะเป็นเทพสงคราม 6 ดารา?”
“ไม่หรอก มันไม่ได้ท้าเพราะคิดอยากจะเอาชนะแน่นอนไม่พ้นอยากสัมผัสพลังของแปรเปลี่ยนในหนึ่งห้วงคิดกับตัวอีกคนมากกว่า!”
