แต่ถ้ามันแพ้หวงเฉวียนอัน เช่นนั้นก็ตัดเรื่องที่มันจะเป็นไพ่ตายของวิหารเฟิงฮ่าวออกไปได้เลย
ฟุ่บ!
ท่ามกลางสายตาของทุกคน ร่างจงกุ้ยอวี่ทั่งนั่งอยู่ไหววูบคราหนึ่ง คนก็พุ่งมาหยุดลงเบื้องหน้าหวงเฉวียนอันฉับไว มันมองสบตาหวงเฉวียนอัน กล่าวออกด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจัง “ข้าสมควรยอมแพ้…อย่างไรก็ตาม ข้าอยากสัมผัสแปรเปลี่ยนในหนึ่งห้วงคิดของเจ้าสักครั้ง”
หลังกล่าวจบคำ ร่างจงกุ้ยอวี่ก็ปรากฏเพลิงพลังปะทุระเบิดออกมาอย่างรุนแรง ไม่เพียงแต่แสงพลังจะสาดส่องย้อมโลกให้สว่างไสว แต่ยังทรงพลังปานจะทำลายได้ทุกสิ่ง!
“ในเมื่อเจ้าขอมาข้าก็จัดให้!”
เผชิญหน้ากับการเปิดฉากจู่โจมเข้าใส่ของจงกุ้ยอวี่ หวงเฉวียนอันก็จัดให้ตามที่จงกุ้ยยอวี่ขอ เพีบงห้วงคิดเดียวร่างจงกุ้ยยอวี่ก็ถูกพลังอำนาจของผนึกห้วงเวลาจนหยุดค้างกลางอากาศ จากนั้นแสงพลังที่ปกคลุมทั่วร่างจงกุ้ยอวี่กก็เริ่มดับมอดลง
ราวกับไฟในตะเกียงที่สิ้นน้ำมัน ดับมอดลงในฉับพลัน
หลังนิ่งไปครู่หนึ่ง จงกุ้ยอวี่ก็หลุดพ้นออกจากการหยุดเวลา อนิจจาการลงมือจู่โจมต่อเนื่องของหวงเฉวียนอันก็มาถึงตัวมันเสียแล้ว เป็นแสงพลังสีเทาที่พุ่งวาบออกมาจากลูกตาหวงเฉวียนอันฉับไว จมหายไปในร่างจงกุ้ยอวี่อ่างที่ไม่อาจป้องกันใดๆได้
ต่อมาจงกุ้ยอวี่ก็เสมือนเดินตามรอยเท้าอวี๋ตงฟาง กลับกลายเป็นผู้ชราในบัดดล…
“เจ้าจะสู้ต่อไหม?”
