“จะว่าไปก็เป็นแบบนั้นจริงๆ รอบแรกมันเจอหวงเฉวียนอัน มาตอนนี้ว่าก็โดนดีจากต้วนหลิงเทียนอีก…ไฉนมันโชคร้ายนักเล่า?”
“ข้าว่าตอนนี้มันสมควรมีเงาในใจแล้วกระมัง?”
…
ไม่นานนักบรรากาศในสนามประลองก็เริ่มหวนกลับมาคึกคักอีกครั้ง เหล่าอัจฉริยะก็เริ่มเปิดประเด็นขบขันขึ้นมากล่าวกันอย่างสนุกสนาน
“น้องฟงท่าน…ความแข็งแกร่งของศิษย์หลานต้วนช่างน่าทึ่งจริงๆ…ว่าแต่นี่ยังมิใช่พลังที่แท้จริงของศิษย์หลานต้วนกระมัง?”
ติงฟู่ จักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียนพอได้สติกลับมา ก็หันไปมองจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียน ฟงชิงหยาง ด้วยสีหน้าประหลาดใจ อดถามออกมาด้วยความสงสัยไม่ได้
อย่างไรก็ตาม มันกลับไม่ได้รับคำตอบที่ต้องการจากฟงชิงหยาง
ฟงชิงหยางเพียงคลี่ยิ้มอ่อนๆให้มันเท่านั้น
“นี่ยังไม่ใช่พลังทั้งหมดจริงๆรึ!?”
ทว่าพอเห็นฟงชิงหยางส่งยิ้มมา ด้วยความเข้าใจที่ติงฟู่มีต่อฟงชิงหยาง ก็รู้ดีว่าสิ่งนี้แทนความมั่นใจของฟงชิงหยาง
มั่นใจในตัวศิษย์ที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวขนาดนี้เลย!?
‘ต้วนหลิงเทียนนั่น…ข้าต้องชิงร่างมันมาให้จงได้!’
เหนืออัฒจันทร์ฝั่งหนึ่ง บนเกาะลอยเล็กๆ ร่างในจีวรหลวมๆกำลังมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเป็นประกาย ความปรารถนาในแววตายิ่งมายิ่งท่วมท้น
ทุกครั้งที่ต้วนหลิงเทียนลงมือสร้างความประหลาดใจ มันก็อดไม่ได้ที่จะบังเกิดความคิดอยากจะพุ่งไปลักพาตัวต้วนหลิงเทียนไปจากที่นี่…
