และโจวเส้าคุนคู่ต่อสู้ของต้วนหลิงเทียน ก็เป็นชายหนุ่มมาในชุดคลุมขนสัตว์แลดูหรูหราสง่างามบอกี่ห้อคุณชานายน้อยจ๋า แม้ว่ารูปร่างหน้าตาของมันจะแลดูธรรมดา เรียกว่ายากจะหาตัวมันพบอีกครั้งหลังปล่อยให้ปะปนไปกับฝูงชนก็ตามที…
“ต้วนหลิงเทียน”
โจวเส้าคุนเมื่อมาถึงสังเวียน ก็มองต้วนหลิงเทียนครู่หนึ่ง จากนั้นสายตาที่สงบของมันก็เผยความเร่าร้อนขึ้น “ข้ารู้ตัวเองดีว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าเลย…แต่ข้าก็อยากเห็นฝีมือของเจ้า”
“อ่า”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
อีก 8 คนที่อยู่ในสังเวียนข้างๆ เดิมทีคิดว่าจะรอดูชมการประลองระหว่างต้วนหลิงเทียนกับโจวเส้าคุนก่อนค่อยประลองกันเอง เพราะไม่แน่อาจจะเป็นศึกอันดุเดือดระหว่างพยัคฆ์มังกร แต่พอมาได้ยินวาจาดังกล่าวของโจวเส้าคุน แต่ละคนก็รู้สึกเสียศูนย์อยู่บ้าง!
โจวเส้าคุนผู้นี้…พวกล่อกล่าวคำยอมแพ้ออกมาก่อนจะทันได้เริ่มสู้ด้วยซ้ำ!
“เช่นนั้นข้าขอลงมือก่อนแล้ว”
หลังโจวเส้าคุนกล่าวกับต้วนหลิงเทียนจบคำ ทั่วร่างมันก็ปรากฏพลังสีมรกตลุกโชนขึ้นมาปานเพลิงไฟ จากนั้นมวลพลังรอบกายก็สั่นไหว ก่อนอุบัติเถาวัลย์สีเขียวทิ่มแทงออกมาจากความว่างเปล่า พุ่งจู่โจมเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนด้วยสภาวะราวงูเหลือมตัวเขื่องพิโรธ!
