ทันใดนั้นเอง ห้วงมิติรอบกายก็เริ่มพับซ้อน จนฉากเรื่องราวเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดสรรพสิ่งกลับทิศวุ่นวายไปหมด ประหนึ่งคลื่นสมุทรม้วนวน หัววงมิติพับไปพับมาไม่ก็บิดหมุนเป็นเกลียวพลังมิติที่กําจายออกมาในบรรยากาศ กลายเป็นลี้ลับยากหยั่งถึง
“ตอนนี้ข้าสามารถเข้าไปซ่อนในห้วงมิติผันผวนได้ด้วย”
หลังต้วนหลิงเทียนกล่าวกับวารีเทพชําระโลกาจบคํา ห้วงมิติแปรปรวนด้านหลังก็คล้ายกําแพงคลื่นโถมกลืนเขาทันทีต่อมาก็กลับกลายเป็นนิ่งสงบไร้ละลอกใดๆ และบัดนี้ร่างต้วนหลิงเทียนก็หายไปแล้วราวกับไร้ซึ่งสิ่งใดเคยดํารงอยู่ตรงนี้มาก่อน
หลังจากนั้นที่ห้วงมิติสงบลงสักพัก มันก็เริ่มสั่นไหวราวผิวน้ําจากนั้นก็กระจายยออกข้างเผยร่างต้วนหลิงเทียนให้เห็นอีกครั้ง
“เป็นเช่นไรบ้างพี่สาวสู่ย”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามวารีเทพชําระโลกา ถึงแม้การกกระทําของเขาตอนนี้จะมีการผสานรวมความลึกซึ้งของกฏมิติ อย่างไรก็ตามเขากลับอาศัยความรู้สึกอันยอดเยี่ยมในการควบคุมห้วงมิติแทน
เมื่อครู่ เขารู้สึกราวกับตัวเองได้หลอมผสานเข้ากับความว่างเปล่าเป็นดั่งจ้าวของห้วงมิติโดยยรอบ และจะใช้พลังซับซ้อนเพียงใดเขาก็อาศัยเพียงห้วงคิดเดียวเท่านั้น
ในขณะที่กล่าวถามต้วนหลิงเทียน ห้วงมิติเหนือศีรษะต้วนหลิงเทียนก็ประหนึ่งดินน้ํามันก้อนใหญ่ที่ถูกบิฉีก จากนั้นก็ก่อร่างเป็นเสือน้อยก่อนจะกระโจนลงมาจากความว่า งด้านบนปานพยัคฆ์ลงถมาอยู่ในฝ่ามือต้วนหลิงเทียนที่ยกขึ้นกางออก
