คนที่ถูกท้าทาย ก็หน้าเปลี่ยนสีไปอยู่บ้าง แต่มันก็ยังก้าวออกมาสู้
“บัดซบ! เจ้านั่นไฉนไวแท้เล่า! ตอนนี้คนที่ก้าวหน้ารอบแรกโดนท้าไปแล้วอีกคน!”
อัจฉริยะหลายคนที่เห็นเหตุการณ์ดังกล่าวคลี่ยิ้มขบขันอยู่บ้าง
เรียกว่าว่างถิงยังเหินร่างไปไม่ถึงสนามประลองด้วยซ้ำ พอดีกับมีคู่ประลองหนึ่งพึ่งจบ ก็มีอัจฉริยะหลายคนเร่งรุดกันออกมาหมายท้าทายคนที่ก้าวหน้ารอบแรก แต่น่าเสียดายที่ในบรรดาอัจฉริยะนับ 10 มีร่างหนึ่งที่ไปถึงกลางสนามและเอ่ยคำท้าว่องไวกว่าใคร
เรื่องนี้แลดูน่าขำนัก!
อย่างไรก็ตามสำหรับอัจฉริยะที่หมาแย่งกันออกมาท้าทายไม่ได้ขำกันสักคน เพราะตอนนี้คนที่ก้าวหน้าในรอบแรกก็หายไปอีกคนแล้ว หากครั้งหน้าพวกมันลงมือไม่เร็วพอ เกรงว่าจะไม่มีโอกาสรับประทานหมูอีกต่อไป!
จากนั้นไม่ทันไรก็มีอีกคู่ที่ประลองจบ! เหล่าอัจฉริยะที่รอท่าก็กรูกันออกไปเร็วไว!
จะอย่างไรก็ตาม ในบรรดาอัจฉริยะนับ 10 นั้น นอกจากคนที่เร็วที่สุดแล้ว คนที่ช้ากว่าแม้จะก้าวเข้ามาในสนามทั้งเอ่ยคำท้าทายไล่เลี่ยกัน แต่มันก็ถูกฉีคงไห่ใช้พลังไร้สภาพอ่อนหยุ่นหนึ่งผลักไสให้กลับไปยังอัฒจันทร์
“บัดซบ! ข้าอดอีกแล้ว!!”
“เจ้าบ้านั่น ไหงไว้แท้เล่า!!”
…
สีหน้าอัจฉริยะที่ช้ากว่าแลดูไม่ค่อยจะสู้ดีนัก
ทว่าอัจฉริยะคนล่าสุด อันเป็นชายหนุ่มชุดฟ้าที่ช่วงชิงโอกาสสุดท้ายในการท้าประลองผู้บังเกิดความก้าวหน้าในรอบแรกไม่ทันจะได้ลงมืออะไร…
ทันใดนั้นเอง
เปรี๊ยงงง!!
