และก็สมพรปากฮวงปิ่นจริงๆ ไม่ทันไรก็มีคนเร่งรุดออกมากล่าวท้าทายทั้ง 2 คนที่ฮวงปิ่นแนะนำ และสามารถเอาชนะไปได้อย่างง่ายดาย แทนที่ทั้ง 2 นั่นได้สำเร็จ
“ฮ่าๆๆขอบคุณพี่น้องฮวงปิ่น!”
“พี่น้องฮวงปิ่น ขอบคุณที่ชี้แนะ!”
ทั้ง 2 ที่ประสบความสำเร็จในการท้าทายเอาชนะ ก็หันไปป้องมือประสานกล่าวคำกับฮวงปิ่นด้วยรอยยิ้มร่า
แน่นอนว่านี่เป็นดั่งละครเล็กๆฉากหนึ่งเท่านั้น
สุดท้ายแล้วด้วยความกว้างใหญ่ของสนามประลอง ก็ทำให้สามารถมีคู่ประองได้ถึง 10 คู่อย่างไม่แออัด และเมื่อในสนามมีคนประลองกันไม่ถึง 10 คู่ ก็จะมีคนเร่งุรดออกมาท้าชิงตำแหน่งทันที
การท้าประลองดำเนินไปอย่างราบรื่นราวๆ 1 เค่อ ก็ปรากฏร่างชายหนุมในชุดสีน้ำตายคลหนึ่งเหินร่างไปลอยตัวในเขตสนาม สาตามันกวาดมองมาทางพวกต้วนหลิงเทียนปานอัสนีฟาด จากนั้นก็หยุดมองคนหนึ่งๆ “ข้าซือคงอวี๋ฟาง จากชิงฉือเทียน ขอท้าว่างถิงแห่งจี้เมี่ยเทียน!”
ว่างถิงที่นั่งอยู่ด้านหลังต้วนหลิงเทียนเมื่อโดนท้าทาย แม้สีหน้าท่าทีนางจะไม่เปลี่ยน แต่ลึกลงไปในแววตาก็ฉายความจริงจังขึ้นมาไม่น้อย
เห็นได้ชัดว่านางพร้อมสู้!
“ว่างถิง? ใช่สตรีที่บังเกิดความก้าวหน้าในรอบแรกหรือไม่?”
“เป็นนาง!”
…
ทันทีที่ว่างถิงลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเหินร่างออกไป ก็มีหลายคนที่จดจำนางได้
