หลังจากที่ยูไลไปแล้ว ฟังชิงหยาง ก็หันไปมองลึกที่กงซุนซวนหยวน “จักรพรรดิสวรรค์ชวนหยวน ท่านช่วยเล่าเรื่อง “ร่างเหยียน” หวงที่พูดถึงก่อนหน้าได้หรือไม่?”
กงซุนซวนหยวนได้แค่คลี่ยิ้มขึ้นขม มันย่อมเห็นถึงความไม่พอใจของฟงชิงหยางได้ชัดเจน “จักรพรรดิสวรรค์ฟง ข้าเองก็ไม่คิดเลยว่ายูไลจะทําแบบนี้ หากข้ารู้แต่แรกข้าไม่มีทางปล่อยให้มันทําอะไรเช่นนี้แน่”
พอฟังชิงหยางได้ยินคําพูดดังกล่าว สีหน้าก็ผ่อนคลายลงหลายส่วน
ต่อมา กงซุนซวนหยวนก็ค่อยๆเล่า “สําหรับร่างเหยียนหวงนั้น เป็นดั่งร่างพิเศษของระนาบเหยียนหวงเรา….หลังจากที่พวกเราได้ค้นคว้าเรื่องร่างพิเศษในระนาบเทวโลกมานานปี ในที่สุดพวกเราก็บังเกิดความคิดบ้าๆหนึ่งขึ้น…”
“ในการค้นคว้าวิจัยเรื่องร่างพิเศษของระนาบเทวโลกต่างๆ พวกเราได้พบจุดร่วมเหมือนกันประการหนึ่ง จากนั้นเราก็ทําการวิจัยลงลึกถึงเรื่องนี้ สุดท้ายก็ค้นพบว่ามันเกิดจากการเพาะสร้างของยอดคนในอดีต”
“จากนั้นในที่สุดพวกเราก็คลําทางและหารูปแบบของมันได้บางส่วน…”
“หลังงจากพวกเราค้นคว้าวิจัยมาหลายปี พวกเราก็ย้อนกลับไปยังระนาบโลกะบ้าน เกิดของพวกเรา…ระนาบเหยียนหวง หลังกลับไปยังดาวเหยียนหวงที่พวกเราจากมา พวกเราก็ได้จัดตั้งค่ายกลเพาะสร้าง “ร่างเหยียนหวง” ขึ้น อันที่จริงพวกเราก็ไม่มั่นใจนักว่าค่ายกลจะทํางานได้หรือไม่ เพราะพวกเราแค่แกะวิธีสร้างค่ายกลดังกล่าวมาจากร่องรอยที่พวกเราค้นพบ…”
