“3 คนนั้นโชคดีจริงๆ ในช่วงเวลาคับขันกลับบังเกิดความก้าวหน้าได้สำเร็จ จึงผ่านเข้ารอบไปได้ ระดับพลังของพวกมันก็เทียบได้กับจักรพรรดิอมตะสมญานามแล้ว…ดูทรงแล้วหากพวกมันไม่มาเข้าร่วมศึกอัจฉริยะสวรรค์ คิดจะก้าวหน้าแบบนี้ให้ได้ภายในพันปี ก็คงยากเย็นไม่น้อย”
…
อัจฉริยะที่พลังฝีมือใกล้เคียงกับจักรพรรดิอมตะสมญานามหลายคนที่ถูกคัดออก ได้แต่ถอนหายใจกันเฮือกแล้วเฮือกเล่า
บางคนก็มองจ้องว่างถิงและคนอื่นๆที่บังเกิดความก้าวหน้าด้วยสองตาแดงก่ำ เอ่ยออกด้วยนน้ำเสียงอิจฉาว่า “ฮึ ก้าวหน้าแล้วอย่างไรล่ะ สุดท้ายก็ยังจัดว่าอ่อนแอ ต่อให้จะมีโชคจนผ่านรอบที่ 2 ไปได้ แต่รอบที่ 3 ยังจะมีผ่านหรือ?”
แน่นอนว่าคนที่กล่าวออกมาแบบนี้ วนแล้วแต่เป็นเพราะอิจฉาทั้งสิ้น เรียกว่าเสียงสูงมาแต่ไกล ไม่มีใครสนใจจะฟัง
ไม่ทราบหากให้พวกมันเลือกได้ว่าระหว่างก้าวหน้ากับไม่ก้าวหน้า พวกมันจะเลือกอะไร?
ตอนนี้พอตัวเองทำไม่ได้ แต่เห็นคนอื่นทำได้ ก็พูดแขวะกันใหญ่!
“ขาขอประกาศว่า ศึกอัจฉริยะสวรรค์รอบแรก สิ้นสุดลงแต่เพียงเท่านี้”
ตอนนี้เอง ฉีคงไห่ รองจ้าววิหารเฟิงฮ่าวสาขาหลัก ก็กวาดตามองอัจฉริยะที่เหลืออยู่รอบหนึ่ง ค่อยกล่าวสืบต่อว่า “ตอนนี้ข้าจักให้เวลาพักผ่อนแก่ผู้ผ่านรอบแรกทั้ง 1,000 คนหนึ่งชั่วยาม…หลังผ่านไปหนึ่งชั่วยามแล้วข้าจักเริ่มต้นการทดสอบรอบที่ 2 ทันที”
