วินาทีนี้ถึงแม้ใจมันจะไม่อยากยอมรับแค่ไหน มันก็จำต้องยอมรับว่าความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียนอยู่เหนือมัน!
เป็นธรรมดาว่าปากมันย่อมไม่พูดออกมาง่ายๆ “ศิษย์พี่ 3 เรื่องนี้มันจะไปวัดอะไรได้ล่ะ บางทีมันอาจจะเก่งเรื่องป้องกัน หรือทนรับแรงกดดันได้ดีเป็นพิเศษก็ได้!”
อวี๋ตงฟางพอได้ยินก็ส่ายหัวไปมาเบาๆแต่มได้พูดอะไร เพราะรู้ดีว่าศิษย์น้อง 4 ของมันก็แค่ผู้ร้ายปากแข็งเท่านั้น!
ต่างจากอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่มีพลังฝีมือทัดเทียมกับจักรพรรดิอมตะสมญานาม
ตอนนี้เหล่าอัจฉริยะที่พลังไม่ถึงจักรพรรดิอมตะสมญานาม อาการแต่ละคนย่ำแย่เต็มทน!
“อั๊ค–!!”
“อ่อค—!!”
…
อัจฉริยะรุ่นเยาว์หลายคนยังกระอักโลหิตออกปากไม่หยุด บ้างก็ร่วงตกลงไปแน่นิ่งบนที่นั่ง บ้างก็เกรงพลังสุดตัวขืนร่างเอาไว้อย่างกล้ำกลืน
อย่างไรก็ตามผู้ที่ไม่ไหวแล้ว ถึงจะดื้อรั้นต้านทานแค่ไหนสุดท้ายก็ได้แต่ร่วงลงจากฟ้าอย่างไม่เต็มใจ
ฉากอัจฉริยะร่วงหล่นจากอากาศ ปรากฏขึ้นติดๆ
พริบตาอัจฉริยะที่ยังลอยร่างกลางอากาศอยู่ได้ ก็เหลือแค่พันเศษๆเท่านั้น
“ว่างถิง ข้าทนไม่ไหวแล้ว…เจ้าทนไว้!”
ด้านหลังต้วนหลิงเทียน เหอเจี้ยนอี่ ที่มาพร้อมกับพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียน ตอนนี้สภาพแลดูไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ใบหน้ามันเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อชุ่มโชก สีหน้ายังซีดราวกระดาษ
