ฉีคงไห่ รองจ้าววิหารเฟิงฮ่าวสาขาหลัก มีรูปลักษณ์เป็นชายหนุ่มที่มีเส้นผมเป็นสีดอกเลา ใบหน้าแลดูเกลี้ยงเกลาผิวดั่งทารก ด้วยคิ้วคมเข้มปานดาบสีขาวพร้อมหว่างคิ้วที่แผ่พุ่งความไม่ธรรมดาออกมา แม้คนจะลอยล่องกลางฟ้าอย่างเงียบงัน แต่อาศัยสายตาที่กวาดมองมาก็มีพลานุภาพทำให้ผู้คนพร้อมใจกันเงียบงันแล้ว
“รองจ้าววิหารเฟิงฮ่าวสาขาหลักรึ?”
“ที่แท้ข่าวลือก็เป็นความจริง…ทุกครั้งที่จัดงานประลองศึกอัจฉริยะสวรรค์ วิหารเฟิงฮ่าวสาขาหลักจะส่งคนมาเป็นประธาน!”
“ข้าได้ยินมาว่า วิหารเฟิงฮ่าวสาขาหลัก ตัวตนขอบเขตเทพก็ประหนึ่งก้อนเมฆบนฟ้า…ไม่ต้องกล่าวถึงจ้าววิหารกับรองจ้าววิหาร เอาแค่ชนชั้นผู้อาวุโสที่นั่น ก็มีพลังฝีมือไม่ด้อยไปกว่าจ้าววิหารสาขาย่อยแล้ว!”
“ใต้เท้าฉีผู้นี้ สิบในสิบก็สมควรเป็นเทพเช่นกัน!”
…
เหล่าอัจฉริยะมองไปยังฉีคงไห่ด้วยสายตาเร่าร้อน นั่นคือตัวตลึกลับยากพบพานของวิหารเฟิงฮ่าวสาขาหลัก ปกติแล้วทุกคนที่มีโอกาสพบเจอก็เห็นจะมีแต่จ้าววิหารและรองจ้าววิหารเฟิงฮ่าวสาขาย่อยไม่กี่คนเท่านั้น คนอื่นยากจะพบพานตัวตนระดับนี้
กระทั่งผู้ที่เคยเห็น ปกติแล้วก็มักจะเป็นจักรพรรดิสวรรค์ที่ดำรงอยู่มาเนิ่นนานแล้ว
อย่างไรก็ตาม พอฉุกคิดได้ว่าเหลืออีกแค่ 2 เค่อการประลองศึกอัจฉริยะสวรรค์ก็จะเริ่มขึ้นแล้ว เหล่าอัจฉริยะทั้งหลายก็ถอนสายตาออกจากร่างฉีคงไห่ทันที
หลายคนเริ่มหลับตาเพื่อสงบจิตสงบใจ เตรียมความพร้อม
