ึ่งงีบหลับบนเก้าอี้โยกว่า
“มีอาวุธวิเศษสำหรับผู้ฝึกจิตหรือไม่?”
“แน่นอนว่ามี อาวุธวิเศษของผู้ฝึกจิตแพงกว่าอาวุธวิเศษทั่วไปนะอยากได้ระดับไหนล่ะ?”
เถ้าแก่นอนบนเก้าอี้โยก ตอบโดยไม่แม้แต่จะลืมตา
เจียงผิงอันมองแต้มผลงานของตน นับรวมสามพันแต้มที่ได้จากการเอาชนะถังเฉิน หนึ่งพันแต้มจากภารกิจของหลัวอีเฟยและที่เพิ่งแลกมาได้ เขามีทั้งสิ้นเจ็ดพันหกร้อยห้าสิบสองแต้ม
“ต้องใช้แต้มผลงานเท่าไหร่ในการซื้ออาวุธวิเศษสำหรับผู้ฝึกจิตขอบเขตบูรณาการ?”
“ถูกสุดสามร้อย แพงสุดสามพัน” เถ้าแก่เหยียดกาย ตอบกลับเนิบนาบ
เจียงผิงอันถอนหายใจโล่งอก ถูกกว่าที่เขาคิดมากเลย “เช่นนั้นขอข้าดูอันแพงสุดหน่อย”
เพื่อมิให้เถ้าแก่เห็นว่าการฝึกฝนของเขาต ่าต้อย คิดไปว่าไม่อาจซื้อไหวแล้วล้อเลียนเขา เขาจึงส่งป้ายแสดงตนให้ทันที
“เจ้าซื้อไม่ไหว…”
ขณะที่เถ้าแก่ยังพูดไม่จบ จิตสัมผัสก็สืบเข้าป้ายแสดงตนไป เห็นจำนวนแต้มผลงานภายใน แล้วร่างของเขาก็เด้งลุกนั่งตรง
เขาพลันลุกขึ้นยืน ถูไม้ถูมือยิ้มแย้มอย่างกระปรี้กระเปร่าทันใด
“สหายเต๋าเชิญข้างใน เชิญเข้ามาเร็วเถิด”
เขาถีบเก้าอี้โยกข้างตัวออกให้พ้นทาง แล้วพาเจียงผิงอันเข้าไปในร้าน
ทั้งสองมายังห้องขายอาวุธวิเศษสำหรับผู้ฝึกจิต
กำแพงทุกด้านเต็มไปด้วยสารพัดอาวุธวิเศษ ทั้งกระบี่ ดาบ มีดหลากหลายรูปแบบไปหมด
กฎเคล็ดพลังเวียนวนเหนืออาวุธวิเศษ พร่างพราวหลากสี
เถ้าแก่เอ่ยยิ้ม ๆ “อันที่จริง ตาเฒ่าผู้นี้ไม่ข
