แต่เป็นธรรมดาว่าปกติแล้วจะตัวตนขอบเขตเทพของระนาบเทพก็ดี หรือเซียนอมตะในระนาบเทวโลกก็ดี ปกติแล้วไม่คิดจะลงมาหรือขึ้นไป…
นั่นเพราะหากเป็นตัวตนระดับเซียนอมตะ ถ้าไม่มีภูมิหลังอยู่ในระนาบเทพ ท่านจะขึ้นไปทำอะไร? ขึ้นไปเพื่อสัมผัสถึงความต้อยต่ำไร้สำคัญของตัวเองหรือ? แถมขึ้นไปหากพบเจออันตรายใดๆ ก็มีแต่ตายกับตาย!
และเหล่าเทพเองก็ไม่นิยมมาเยือนระนาบเทวโลกสักเท่าไหร่ อีกทั้งยังไม่อาจลงมือฆ่าคนได้ตามใจชอบด้วย ดุจเดียวกับตัวตนขอบเขตเทพที่ไม่อาจลงมือกับจักรพรรดิสวรรค์ทั้งหลายหรือคนของวิหารเฟิงฮ่าว…นี่เป็นกฏที่ผู้แข็งแกร่งที่สุดร่วมกันกำหนดไว้
หากพบว่ามีเทพจากระนาบเทพคนไหนลงมารังแกผู้คนในระนาบเทวโลก เทพผู้นั้นก็จะถูกผู้แข็งแกร่งที่สุดลงโทษ!
ในอดีตที่ไฉนข้ารับใช้ของอวิ๋นชิงเหยียนแห่งตระกูลอวิ๋นถึงได้กล้าลงมือกับฟงชิงหยาง เพราะด่านพลังของมันก็มีแค่ครึ่งก้าวเทพเท่านั้น ยังไม่ได้กลายเป็นเทพโดยสมบูรณ์…สถานการณ์ดังกล่าว ไม่ถือว่าขัดต่อกฏที่ผู้แข็งแกร่งที่สุดตราไว้!
ก็อยย่างเช่นอวิ๋นชิงเหยียน นายน้อยตระกูลอวิ๋นแห่งดินแดนการล่มสลายแห่งทวยเทพ ไม่กล้าลงมือจัดการฟงชิงหยางด้วยตัวเอง ได้แต่ส่งข้ารับใช้ที่ต้อยต่ำคนหนึ่งมาเท่านั้น
ฟงชิงหยางคลี่ยิ้มพลางส่ายยหัว เมื่อได้ฟังคำพูดเยินยอของติงฟู่ “พี่ติงท่านก็กล่าวชมข้าเกินไป”
จนถึงตอนนี้ฟงชิงหยางก็ยังคงเป็นจุดสนใจของผู้คนไม่เปลี่ยน
