จักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียน ติงฟู่ แม้จะรู้ว่าฟงชิงหยางบรรลุถึงขอบเขตเทพแต่แรก แต่พอเห็นฟงชิงหยางทุบตีโจวปิงหวู่จนเปลี้ยในท่าเดียว มันก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ ได้แต่คลี่ยิ้มขื่นขมออกมา
เพราะมันพึ่งรู้เรื่องหนึ่ง ในอดีตตอนที่มันไปท้าประลองฟงชิงหยาง เป็นฟงชิงหยางเมตตาออมมือให้มันมากจริงๆ
หาไม่แล้ว มันคงไม่แค่ถูกทุบตีกลับมาเบาะๆ
ตอนแรกมันยังสงสัยไม่น้อยว่าไฉนพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดของเหล่าเซียนอมตะ ถึงไม่อาจเทียบได้กับพลังเทพของตัวตนเทพเลย?
ทำไมมันถึงไม่แม้แต่จะต้านทานรับไหว?
พอความจริงปรากฏขึ้นชัดแจ้ง จึงรู้ว่าที่แท้ในอดีตเป็นอีกฝ่ายออมมือให้มันมาก!
“ร้ายกาจเกินไปแล้ว! นี่น่ะเหรอพลังเทพ!?”
ถังซานเป่าที่นั่งอยู่ด้านหลังต้วนหลิงเทียน โพล่งขึ้นมาอย่างคึกคัก สองตาที่มองจ้องฟงชิงหยางบนฟ้าสูง ยิ่งมายิ่งทววีความคลั่งไคล้ ราวกับจะควบคุมตัวเองไม่ให้พุ่งไปกราบบูชาไม่อยู่แล้ว!
หากจะถามว่าในปัจจุบัน ใครที่ใจเย็นที่สุดก็เห็นแต่จะเป็นต้วนหลิงเทียน
ต้วนหลิงเทียนเข้าใจความต่างระหว่างขอบเขตเซียนอมตะกับขอบเขตเทพมานานแล้ว เพราะต้องทราบด้วยว่ากระทั่งข้ารับใช้ของตระกูลอวิ๋น ที่บีบคั้นให้ฟงชิงหยางต้องหลบหนีเข้าสู่นรกอสุราในปีนั้น ก็เป็นแค่ครึ่งก้าวเทพเท่านั้น
สำหรับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นที่เกิดมาก็เจอตัวตนระดับเทพอยู่รอบกาย และเติบโตขึ้มากับตัวตนขอบเขตเทพ มันย่อมรู้ดีว่าตัวตนขอบเขตเทพแข็งแกร่งที่ไหน
