ตัวนหลิงเทียนได้ยินชัดเจน
ถึงแม้น้ําเสียงของอีกฝ่ายจะสงบ แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในอารมณ์ของมัน
“ข้าถงถู ปีนี้พึ่งมีอายุได้ 700 ปีเศษเท่านั้น ถือว่าไม่แก่กว่าเจ้ามากมายอะไร ดังนั้นหากข้าท้าประลองก็ไม่ถือว่าเป็นการเอาเปรียบเจ้า”
ถงถูกล่าวสืบค่อ
จังหวะนี้ผู้คนที่มามุงชมเรื่องราวโดยรอบอดไม่ได้ที่จะซุบซิบขึ้นมาดังระงม “ข้าก็กําลังสงสัยอยู่เชียวว่ายังมีผู้ใดกล้ามาหาเรื่องต้วนหลิงเทียน…ที่แท้เป็นศิษย์คนที่ 4 ของจักรพรรดิสวรรค์ชวนหยวนนี้เอง”
“ข้ารู้จักศิษย์คนที่ 4 ของจักรพรรดิสววรรค์ชวนหยวนดี เมื่อหลายสิบปีก่อนมันก็มีพลัง ปริ่มๆจักรพรรดิอมตะสมญานามแล้ว ตอนนี้ผ่านมาหลายปีจมันมีอายุ 700 ปีเศษ..สมควรบรรลุถึงจักรพรรดิอมตะสมญานามเรียบร้อย!”
“ตัวตนเช่นนี้ถึงแม้จะยังไม่บรรลุถึงระดับจักรพรรดิอมตะสมญานาม แต่ใต้จักรพรรดิอม ตะสมญานามคงากจะหาผู้ใดต่อกรด้วยได้”
“จะว่าไปแล้ว จักรพรรดิสวรรค์ชวนหยวนเทียนก็นับเป็นคนที่มีความสามารถน่าพึ่งยิ่ง เรื่องของเรื่องก็คือยังเป็นเซียนกระบี่อันร้ายกาจด้วย ทําให้หลังจักรพรรดิสวรรค์ขี้เมียเทียนรเรี่มมีชื่อเสียง ผู้คนมักเอาทั้งคู่มาเปรียบเทียบกัน และเห็นว่าทั้งคู่มีไปลอบประมือกันเรียบร้อยแลพลังฝีมือของทั้งคู่ก็ร้ายกาจพอๆกัน”
