ซูคุนหูเองก็ตระหนักได้ถึงสาตาของทุกคนที่มองจ้องมา มันก็เลยหันไปโปรยยิ้มให้ทุกคนอย่างอบอุ่น เรีกว่ารอยยิ้มเป็นมิตรทั้งเสน่ห์ล้นเหลือนั่นได้ทําให้ใจหลายๆคนหวั่นไหวไม่น้อย
“มารดาเราช่วย…ข้าข้ามีใจให้บุรุษเรอะ?”
“แม่เอ้ย…เจ้านั่นมันเป็นผู้ชายจริงรึ?”
จนเมื่อซูคุนหูพบเจอบ้านไม้ว่างเปล่า แล้วเดินเข้าไป หลายๆคนก็เลิกสนใจมัน
แต่หลังจากนั้นไม่นานนักเสียงอุทานก็ดังขึ้นอีก “เพ่ย! เจ้านั่นมันอัจฉริยะอันดับ 1 ของนิกายฝันลี้ลับ ขุมกําลังระดับสวรรค์ของซวนหยวนเทียน เมิ่งฟ่านกุ้ย ไม่ใช่เรอะ”
เสียงอุทานดังกล่าวดังขึ้น ผู้คก็หันไปชมดูต้นเสียง ก่อนจะหันมองตามสายตามันไปเห็นชายหนุ่มชุดดําที่มีรูปร่างหน้าตาธรรมดาๆ หากแต่นัยน์ตาคล้ายมีอาจลี้ลับบางอย่าง
“นั่นน่ะเหรอ เมิ่งฟ่านกุ้ย? ยอดฝีมืออันดับ 1 ของนิกายฝันลี้ลับ ที่ฆ่าเทพสงคราม 3 ดาราเมื่อหลายสิบปีก่อน?”
“มิผิด! เมิ่งฟานกุ้ยผู้นี้ ร่ำลือกันว่าพลังฝีมือของมันอู่ในระดับเทพสงคราม 4 ดาราแล้ว!”
“อะไร! เทพสงคราม 4 ดารา? พลังฝีมือระดับนั้นไม่ใช่ว่าสามารถติดอยู่ใน 30 อันดับแรกของศึกอัจฉริยะสวรรค์ครั้งนี้แล้วรีไร?”
การปรากฏตัววของเมิ่งฟ่านกุ้ย เรีกว่าดึงดูดผู้คนมากกว่าซูคุนหูเสียอีก
