ตอนนี้เองว่างถิงที่ได้ยินคําถามของถังซานเปา ก็หันไปมองกล่าวกับถังซานเปาด้วยท่าทางหยอกเย้าขบขัน “พี่ชายท่านนี้ ข้าเกรงว่าท่านคงยังไม่ทราบ…แต่ต้วนหลิงเทียนที่ท่านพึ่งคุยด้วยน่ะ เป็นศิษย์ที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์พวกเรา”
“ท่านไปถามผู้อื่นว่าเคยเห็นอาจารย์ตัวเองไหม ไม่ตลกไปหน่อยหรือไร?”
พูดถึงท้ายประโยค ว่างถิงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
จังหวะนี้กระทั่งเหอเจี้ยนอี่กับจางเทียนโย่วเองก็อดไม่ได้ที่จะมองถังซานเปาด้วยสายตาขบขันอยู่บ้าง
“หา?!”
ถังซานเปาก็อึ้งไปกับคําพูดของว่างถิงไม่น้อย “พี่พี่น้องต้วน เป็นศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรสวรรค์ฟงชิงหยาง!?”
ถึงแม้ว่ามันจะเคยได้ยินเรื่องนี้มาหลายสิบปีแล้ว ว่าจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางที่ไม่เคยยคิดจะรับศิษย์มาก่อนอยู่ดีๆก็รับศิษย์ขึ้นมา….ตอนนั้นมันเองก็สงสัยไม่น้อยว่าศิษย์ที่รับมาที่แท้เป็นอัจฉริยะมากพรสวรรค์ถึงขนาดไหน
มิคาดอยู่ๆคนที่มันสงสัย ก็ได้มาปรากฏตัวเบื้องหน้ามัน!
“ศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางรี”
ถึงแม้บทสนทนาของถังซานเปากับพวกจางเทียนโย่วทั้ง 3 จะไม่ได้ดังอะไรมากมาย แต่ก็มีหลายคนที่อยู่ไม่ไกล ด้วยยพลังฝึกปรือของพวกมัน โสตประสาทรับฟังย่อมเลิศล้ำได้ยินทั้งหมดชัดเจน
จังหวะนี้หลายๆคนก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังบ้านไม้หลังที่ต้วนหลิงเทียนพึ่งเดินเข้าไป
เพราะเมื่อครู่พวกมันก็สังเกตเห็นต้วนหลิงเทียนเช่นกัน
