พอนึกถึงท่าทางของต้วนหลิงเทียนยามถูกนางท้า ว่างถิงก็รู้สึกเสมือนในใจมีเพลิงร้อนรุ่มขุมหนึ่งลุกโชน ทําให้นางรู้สึกอับอายไม่น้อย
เพราะท่าทางของอีกฝ่าย ไม่ต่างอะไรกับดูเบานางเลย!
จะอย่างไรตัวนาง ว่างถิง ก็ถือเป็นสุดยอดอัจฉริยะอายุไม่ถึงพันปีของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียน โดนผู้อื่นมองข้ามหัวแบบนี้ ไหนเลยจะทนได้?
“อะไร?”
“มีอายุแค่ 600 ปีเศษงั้นรึ?”
“ที่แท้เป็นเพราะสืบทอดมรดกของงจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางครั้งยังอยู่ในระนาบโลกียะนี่เองจึงอาศัยความสัมพันธ์ดังกล่าวและคารวะจักรพรรดิสวรรค์ฟังชิงหยางเป็นอาจารย์ได้”
พอว่างถิงเอ่ยเรื่องนี้ออกมา ภาพถ้วนหลิงเทียนในใจผู้คนโดยรอบก็เริ่มเปลี่ยนไป
ในสายตาของพวกมัน
กับคนที่พึ่งมีอายุได้ 600 ปีเศษ ต่อให้จะมีพรสวรรค์ผืนฟ้าเพียงไหน ก็คงยากจะประสบผลสําเร็จเลิศล้ำมากมายอะไร
“ที่แท้เป็นเพราะโชคดีนี่เอง!”
และตอนนี้ยังมีหลายคนเริ่มคิดว่าที่ต้วนหลิงเทียนได้เป็นศิษย์ของฟงชิงหยางนั้น ทั้งหมดก็แค่ความโชคดี ที่บังเอิญพบเจอและรับสืบทอดมรดกในระนาบโลกียะของฟังชิงหยางมา
อย่างไรก็ตาม เพราะฟงชิงหยางไม่เคยสร้างสถานทดสอบรับมรดกที่ใดไว้ในระนาบเทวโลกจึงไม่มีใครได้เป็นศิษย์
เรียกว่าทัศนคติที่มีต่อต้วนหลิงเทียนของผู้คนโดยรอบได้ลดต่ำลง กลายเป็นดูเบาโวนหลิงเทียนทันตาเห็น
เป็นธรรมดาว่า มีข้อยกเว้นอยู่คนหนึ่ง
คนผู้นี้ชื่อว่า ถังซานเปา
