ตอนที่พวกมันติดตามเมิ่งหลัวเดินทางมาที่นี่ พวกมันก็มีกล่าวถามเรื่องนายน้อยพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียนบ้างแล้ว แต่เมิ่งหลัวก็ตอบง่ายๆว่าอีกฝ่ายอายุน้อยกว่าพวกมันทั้ง 3 คน แต่ไม่ได้เจาะจงว่าอายุเท่าไหร่
“ข้ามีอายุได้ 600 ปีเศษ”
ด้วยความที่เป็นอายุของตัวเอง ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะฝึกฝนจนลืมเลือนเวลาบ่อยครั้ง แต่ต้วนหลิงเทียนก็ยังรู้ดี
“600 ปี?”
ได้ยินคําตอบของต้วนหลิงเทียนไม่เพียงแต่พวกจางเทียนโย่วทั้ง 3 จะอึ้ง กระทั่งตัวเว่ยฉีผู้ถามเองก็ตะลึงไปไม่ต่าง “เอ่อ ศิษย์น้องต้วน อายุของท่าน…ข้าเกรงว่าท่านจะอยู่ในกลุ่มคนที่มีอายุน้อยที่สุดในศึกอัจฉริยะสวรรค์ครั้งนี้แล้วล่ะ”
“เท่าที่ข้ารู้ ปกติแล้ว มีคนอายุน้อกว่า 800 ปีเข้าร่วมศึกอัจฉริยะสวรรค์น้อยยิ่ง เรียกว่าถึงจะมีแต่มันก็น้อยมากๆ”
“เพราะไม่ว่าจะเก่งกาจมากพรสวรรค์และฉลาดเฉลียวเพียงใด แต่พลังฝีมือไหนเลยไม่ต้องใช้เวลาเพาะสร้าง”
“ในเมื่อท่านยังเยาว์ ไม่ว่าจะเก่งกาจแค่ไหน การสะสมก็ยังมีจํากัด”
กล่าวถึงจุดนี้เว่ยฉีก็มองต้วนหลิงเทียนอีกรอบ พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ศิษย์น้องต้วน ท่านโชคไม่ดีเลย…หากตอนนี้ท่านมีอายุ 900 กว่าปี ไม่ต้องสงสัเลยว่าท่านต้องเป็นหนึ่งในอัจฉริยะที่ร้ายกาจที่สุดในศึกอัจฉริยะสวรรค์แน่ อิจจาตอนนี้ท่านกลับมีอายุแค่ 600 ปีเศษเท่านั้น”
