ฟงชิงหยางส่ายหัวพลางกล่าว “ผู้อื่นอยู่กันที่ไหน พวกเราก็ไปอยู่ที่นั่นเถอะ…นอกจากนั้นให้พวกเด็กๆได้พบเจออัจฉริยะจากระนาบเทวโลกอื่นๆก่อน ก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดี”
“แล้วแต่น้องฟงท่านเลย”
ติงฟู่ยิ้มรับ ไม่คิดขัดอะไร
สุดท้ายติงฟูก็นําพาฟงชิงหยางกับเมิ่งหลัวไปยังที่พักต่างหาก ส่วนด้านพวกต้วนหลิงเทียนและอัจฉริยะคนอื่นๆก็ถูกพาไปยังสถานที่พักของเหล่าอัจฉริยะที่มาจากพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ต่างๆ…ส่วนที่พักของคนจากวิหารเฟิงฮ่าวก็จะแยกไปอีกส่วน
แน่นอนว่าติงไม่ได้พาพวกต้วนหลิงเทียนและอัจฉริยะคนอื่นๆไปเข้าที่พักด้วยตัวเอง แต่ให้ศิษย์คนหนึ่งของมันคอยอํานวยความสะดวกและพาไปแทน
“ท่านคือศิษย์น้องต้วนหลิงเทียนใช่หรือไม่? ท่านอาจารย์กําชับข้ามาว่าให้ดูแลท่านอย่างดี”
ชายหนุ่มอันเป็นศิษย์ของตงฟูที่คอยอํานวยความสะดวกและพาพวกถ้วนหลิงเทียนไปยังสถานที่พักของเหล่าอัจฉริยยยะจากพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ มีรูปร่างผอมบางหน้าตาแลดูธรรมดาๆ อย่างไรก็ตามสองตามันทอประกายสดใสแลดูมีชีวิตชีวาร่าเริงมาก
แม้ชายหนุ่มร่างผอมบางมาในชุดคลุมสีเทาหลวมไม่พอดีตัว ลักษณะท่าทาแลดูธรรมดา คล้ายไม่มีใดดเด่น
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนรู้ว่าพลังฝีมือของอีกฝ่ายต้องอยู่ในระดับจักรพรรดิอมตะสมญานามแล้ว
