“อาวุโสเมิ่งหลัว ท่านอย่าได้ห่วงไป ข้าไม่ใช่คนใจแคบขนาดนั้น”
ได้ยินเสียงผ่านพลังด้วยน้ําเสียงกังวลของเมิ่งหลัว ต้วนหลิงเทียนก็รีบตอบกลับทันท่วงที ขณะเดียวกันก็พยักหน้าให้ชายหนุ่มชุดฟ้าที่มองจ้องเขาตาเขม็งเป็นการทักทาย ก่อนจะเลิกสนใจมัน
“จางเทียนโย่ว ไม่ใช่เจ้าเคยลั่นวาจาไว้หรือไร ว่าหากพบเจอศิษย์ของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์เราเมื่อไหร่ จะขอคําชี้แนะสักครา?”
ทันใดนั้นเอง สตรีเพียงหนึ่งเดียวก็หันไปส่งยิ้มหยอกเย้าให้ชายหนุ่มชุดฟ้า พลางเอ่ยแซวออกมา “ไหนเล่า? พอเห็นคนแล้ว ใยไม่ลุยสักตั้งล่ะ?”
เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มชุดฟ้า ที่เป็นศิษย์ของนิกายกระบี่ลี้ลับ อัจฉริยะอายุ 800 กว่าปีแต่มีพลังเทียบเทียมจักรพรรดิอมตะสมญานามคนนี้ มีนามว่า จางเทียนโย่ว”
พอจางเทียนโย่วได้ยินคําของสตรีดังกล่าว ก็เร่งหันไปมองแผ่นหลังฟงชิงหยางด้วยสายตาหวาดกลัวเล็กน้อย ค่อยหันไปมองเขม่นสตรีที่ว่าตาขวางใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์อยู่ตรงหน้า มันจะกล้าเหิมเกริมท้าที่ศิษย์ผู้อื่นเขาได้อย่างไร?
มันย่อมรู้เป็นธรรมดา ว่าสตรีดังกล่าวคิดหางานให้มัน!
อย่างไรก็ตามฟงชิงหยางไม่ได้สนใจเรื่องหยุมหยิม เพียงนําต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆไปถึงหน้าประตูใหญ่พระราชวังจักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียนเงียบๆ
“ยินดีต้อนรับใต้เท้า มิทราบใต้เท้าคือ?”
