หลังผ่านไป 10 ลมหายใจ ก็มีเสียงชายชราหัวเราะร่าโพล่งดังขึ้นแต่ไกล “น้องฟงท่าน ข้าจําได้ว่าท่านมีลูกแก้ววิญญาณของข้าอยู่ไม่ใช่หรือไฉนถึงมาที่นี่โดยไม่แจ้งข้าแต่แรกเล่า?”
พร้อมกันกับที่เสียงชรามากอัธยาศัยดังขึ้น ก็ปรากฏร่างในชุดคลุมสีเทาหลวมๆหนึ่งวูบตัดฟ้ามาหยุดลงฉับไว เป็นชายชราหนวดเครายาวเฟื้ม เส้นผมขนคิ้วเป็นสีดอกเลา รูปร่างแลดูกํายําแข็งแกร่ง ให้ความรู้สึกเถื่อนๆอยู่บ้าง
อย่างไรก็แล้วแต่น้ําเสียงของมันแลดูกระตือรือร้นในการต้อนรับขับสู้นัก
และฟังจากคําทักทายดังกล่าว เห็นได้ชัดว่าสมควรรู้จักกันกับฟงชิงหยางแต่แรก และท่าทางจะสนิทสนมกันไม่น้อย
“นี่คงไม่ใช่จักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียนหรอกนะ? ท่านอาจารย์รู้จักมันด้วยหรือ?”
เห็นชายชราที่วูบร่างมาปรากฏตัวปานภูตผี ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะอื้ออึงไปอยู่บ้าง เพราะเขาไม่เคยได้ยินอาจารย์เขาพูดถึงจักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียนมาก่อนเลย…กระทั่งก่อนหน้าอาจารย์เขายังต้องไปถามทางผู้คน เห็นได้ชัดว่าพึ่งจะมาที่นี่ครั้งแรก
“ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์”
“ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์”
เดิม 3 คนที่ลอยร่างอยู่ด้านหลังต้วนหลิงเทียนกับเมิ่งหลัว ก็พอจะคาดเดาตัวตนผู้มาใหม่ได้รางๆ จนพอคนเฝ้าประตูหน้าพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์หยวนสื่อเทียนเอ่ยทักอย่างมากคารวะ พวกมันก็มั่นใจได้ทันทีว่าผู้มาเป็นใคร
“พี่ติง”
