ฟงชิงหยางมั่นในตัวลูกศิษย์อย่างต้วนหลิงเทียนมาก
เป็นธรรมดาว่าต้วนหลิงเทียนย่อมไม่อาจล่วงรู้ในสิ่งที่ฟงชิงหยางกําลังคิด
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนได้อุทิศตัวกับการทําความเข้าใจรอยกระบี่ในหุบเขา สิ่งที่เขาทําเป็นประจําทุกวันนั้น นอกเหนือจากบ่มเพาะพลัง นอนหลับเพื่อทําความเข้าใจภูมิติแล้ว ก็มีแต่ชมมองรอยกระบี่เพื่อพยายามตระหนักรู้มัน
1 ใน 3 สิ่งนี้ หากมีสิ่งไหนทําให้จิตใจต้วนหลิงเทียนอ่อนล้า ต้วนหลิงเทียนก็เลือกที่จะพักผ่อน แบ่งเวลาระหว่างการพักและการฝึกปรือได้อย่างสมดุล
การแบ่งเวลาดังกล่าวไม่เพียงแต่จะไม่ทําให้ท่านพลังฝึกปรือล่าช้า การเข้าใจในกฏมิติขาดช่วงและการตระหนักรู้ในรอยกระบีขาดตอน แต่มันทําให้ทุกอย่างดําเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
“ยอดใจกระบี่ถูกข้าปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้สนใจนานเกินไป…มาตอนนี้พอคิดหยิบจับยอดใจกระบี่ขึ้นมาอีกครั้ง ก็ลําบากไม่น้อย หวังว่ามันจะทําให้ข้าตระหนักรู้อะไรในรอยกระบี่ได้ง่ายขึ้นบ้าง
ต้วนหลิงเทียนที่นั่งมองรอยกระบีบนผนังผาหุบเขา ได้แต่โอดครวญอยู่ในใจ
ตอนแรกเขาพายามทําความเข้าใจรอยกระบในหุบเขาอยู่นาน ก็ไม่อาจมองเห็นอะไรได้ชัดเจนเรียกว่าไม่พบเจออะไรเลยก็ว่าได้ แต่ในที่สุดวันหนึ่งก็เสมือนมีประกายแสงสว่างวาบขึ้นในใจ เขาก็เลยคิดจะย้อนทบทวนเคล็ดบําเพ็ญจิตเด็กระบี่สูงสุดที่สําเร็จตั้งแต่สมัยอยู่ในระนาบโลกียะขี้นมา!
