“เจ้านับเป็นตัวอะไร ข้าถึงต้องพิสูจน์กับเจ้า?”
ยิ่งมารอยยิ้มเย้ยเยาะของผู้เฒ่าหัวก็ยิ่งฉีกกว้าง
“เฮอะ! หากเจ้าพิสูจน์ไม่ได้ เช่นนั้นก็ไม่ว่าเจ้าจะเป็นคนของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์งี้เมียเทียน! สิบในสิบเรื่องนายน้อยนั่นเจ้าก็อุปโลกน์ขึ้นมาทั้งสิ้น…เท่าที่ข้ารู้พระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ขี้เมียเทียนไม่เคยมีนายน้อยอันใด!!”
จักรพรรดิอมตะวายุสุดขั้วตะคอกถามเสียงเย็น
และที่มันไฉนถึงต้องตะคอกเสียงดัง ส่วนหนึ่งก็เพื่อปลอบใจตัวเองที่กําลังระส่ําระสายให้หายกลัว
เพราะมันกลัวจริงๆ!
เพราะถ้าหากเบื้องหน้าเป็นคนของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ขี้เมียเทียนขึ้นมา รวมถึงต้วนหลิงเทียนนั่นเป็นนายน้อยจริงๆล่ะก็ มันฉิบหายแน่แล้ว!!
ถึงแม้อาจารย์ของมันจะเป็นถึงจักรพรรดิสวรรค์ยูโหย่วเทียน ให้คิดปกป้องมันแค่ไหน ก็ทําไม่ได้แน่!
จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยาง ใช่คนที่ใครจะล้อเล่นด้วยได้เหรอ?
ในอดีต จักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่าง เมิงหลัว เคยไปมีเรื่องทําร้ายคนของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์แห่งหนึ่ง ทว่าหลังขออภัยแล้วแต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมเลิกราแต่โดยดี เลือกที่จะทําร้ายจักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่างเมิ่งหลัวจนบาดเจ็บเพื่อเอาคืน!
ยังผลให้หลังจากจักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่างเมิ่งหลัวที่บาดเจ็บกลับไปถึงพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์งี้เมียเทียน จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางก็เดือดดาลเป็นการใหญ่ถึงกับบุกไปฆ่าจักรพรรดิสวรรค์ผู้นั้นคาที่!
