ไอพลังวิญญาณฟ้าดินที่อัดแน่นอยู่ภายในนี้ ไม่ใช่อะไรที่ห้องบ่มเพาะที่ดีที่สุดในพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จะเทียบได้เลย กระทั่งให้กวาดตามองทั่วทั้งระนาบเทวโลกก็คงไม่อาจหาที่ไหน มีสภาพแวดล้อมระดับนี้ได้
“พลังวิญญาณฟ้าดินนี้มัน…หรือว่า…”
ลี่เฟยตื่นตระหนกตกใจไม่น้อย และในขณะที่ปากกล่าวพึมพําอย่างอื้ออึง ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นมาป้องปาก ทําตาโตด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
จังหวะนี้ยังรู้สึกสงสัย ว่าใช่ตัวเองกําลังฝันอยู่หรือไม่ “ข้าข้าคงไม่ได้ฝันไปหรอกนะ?”
“เฟยเอ๋อ…”
ตอนนี้เองลี่หลัวพลันเดินเข้ามาหาลู่เฟย พลางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าไม่ได้สัมผัสผิดพลาดและไม่ได้ฝันไป..ไอพลังวิญญาณฟ้าดินที่อัดแน่นในบรรยากาศภายในโลกใบเล็กของเทียนเอ๋อเป็นพลังวิญญาณฟ้าดินของระนาบเทพจริงๆ”
พอได้ยินเสียงของลี่หลัว ลี่เฟยก็ลอบหยิกต้นขาตัววเองไปที่ เมื่อความเจ็บจี๊ดแล่นขึ้นสมองนางก็ตระหนักได้ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป
“พี่สาวเฟยเอ๋อ”
ตอนนี้เอง ฮ่วนเอ๋อก็กล่าวแนะนําออกมาพอดี “พลังวิญญาณฟ้าดินที่อยู่ที่นี่ เป็นพี่หลิงเทียนดูดซับมาจากซากปรักหักพังของระนาบเทพ…พลังวิญญาณฟ้าดินของที่นี่จึงไม่แตกต่างอะไรกับพลังวิญญาณฟ้าดินในระนาบเทพ”
“ซากปรักหักพังของระนาบเทพ?!”
