และพอนางรู้ว่านั้นก็คือพฤกษาเทพกําเนิดชีพ ที่เป็นดั่งแกนกลางของระนาบเทพทั้งมวล และมีความสามารถทําให้ผู้ที่ครอบครองเข้าใจกฏชีวิตถึงจุดสูงสุดได้ในสักวัน ลี่เฟยก็ตัวแข็งนิ่งค้างไปอีกรอบ!
นางไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ ว่าในเวลาเพียงไม่กี่ร้อยปี สามีของนางจะผ่านพ้นการผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่จนได้รับสิ่งเหล่านี้มาครองได้
“ตัวเลวร้าย…สมควรผ่านความลําบากมาไม่น้อย…ไม่ทราบผ่านเรื่องเป็นตายมาเท่าไหร่แล้ว”
จังหวะนี้เฟยก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมากลางอก นางรู้ดีว่าสิ่งของเลิศล้ำทั้งหลายไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่ายแน่ และสิ่งของใดๆยิ่งล้ำค่ากว่าจะได้มาราคาที่ต้องจ่ายก็ยิ่งสูง! ลี่เฟยก็เชื่อว่าสามีของนางไม่พ้นต้องลําบากแสนสาหัสกว่าจะได้ทั้งหมดมา!
และในบรรดาความยากลําบากทั้งหลาย น่ากลัวจะไม่ขาดสถานการณ์ 9 ตาย 1 รอด!
พริบตานี้สองตางามดั่งสารทฤดูของลี่เฟยอดไม่ได้ที่จะปรากฏหยาดใสไหลรินออกมาเป็นสายหันไปมองฮ่วนเอ๋อพลางถามด้วยน้ำเสีงอ่อนโยนสะอื้นว่า “ฮ่วนเอ๋อ เจ้าเล่าเรื่องราวให้ข้าฟังที ที่แท้ตลอดหลายปีที่ผ่านตัวเลวร้ายไปพบเจออันใดมาบ้าง เจ้าอยู่กับมันตลอดเช่นนั้นสมควรรู้ดีใช่หรือไม่ เล่าให้ข้าฟังหน่อยเถอะ…”
“หากข้าถามมันเอง ไม่พ้นมันต้องพยามบ่ายเบี่ยงไม่ก็เล่าข้ามๆแน่”
“ข้าเชื่อในตัวเจ้า…เจ้าคงไม่โกหกข้าใช่ไหม?”
พอดีเฟยกล่าวดักมาถึงขนาดนี้ ฮ่วนเอ๋อจะกล้าหลอกนางได้อย่างไร
