อย่างไรก็ตาม แม้เผชิญหน้ากับไอเย็นเยือกที่แช่ห้วงอากาศเข้ามาฉับไวของจักรพรรดิอมตะหนามม่วง ต้วนหลิงเทียนคล้ายไม่สนใจแม้แต่น้อย เพียงเสี้ยวพริบตาคมมีดมิติก็พุ่งไปถึงตัวข่งโย่วอี้แล้ว!
ฉัวะ! ฉัวะ!!
เป็นปากของข่งโย่วอี้ถูกคมมีดมิติเฉือนผ่าทั้งไปทั้งซ้ายขวา จนปากของมันฉีกถึงหูทั้ง 2 ข้างอย่างน่าสยอง อีกทั้งพลังมิติยังตกค้างที่ปากมัน ทําให้มันไม่อาจเดินพลังรักษาบรรเทาความเจ็บอะไรได้
“อ๊า!!”
เมื่อไม่อาจโคจรพลังไปรักษาบาดแผลห้ามเลือดและบรรเทาความเจ็บปวด เช่นนั้นข่งโย่วก็ต้องพบเจอกับความเจ็บปวดของการถูกฉีกปากอย่างจัง แถมยังมีความเจ็บปวดจากพลังมิติที่กัดกินปากแผล สิ่งนี้ทําให้ลูกตามันเบิกโพลง เหงื่อกาศไหลท่วมกาย หน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ร่ำร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดไม่หยุด
“ต้วน! หลิง! เทียน!”
เสียงงจักรพรรดิอมตะหนามม่วงเย็นลงทันใด ขณะเดียวกันบรรากาศรอบกายก็เย็นยะเยือกลงปานฤดูหนาวมาเยือน
ขณะเดียวกันพลังที่นางปล่อยออกไปก็ไม่ไม่ใช่แค่เล่นๆอีกต่อไป เพราะคิดสั่งสอนต้วนหลิงเทียน! และพริบตาพลังไอเย็นของนางก็บรรลุถึงเหนือศีรษะต้วนหลิงเทียน หมายปกคลุมแช่ร่างต้วนหลิงเทียนไปทั้งอย่างนั้น และพลังรุนแรงแค่ไหนมองจากห้วงอากาศโดยรอบที่จับตัวแข็งก็รู้ได้!!
เห็นฉากดังกล่าวหน้าลี่เฟยก็เปลี่ยนสีครั้งใหญ่ เร่งร้องออกมาเสียงดังลั่น “ไม่!!”
