“พี่ใหญ่ตัวน พี่สาวเฟยเอ๋อมาถึงแล้ว”
จนเมื่อเสียงของเฟิงเทียนหวูดังขึ้น ต้วนหลิงเทียนก็กลับมามีสภาพสึกเหิม ดวงตาทอประกายแหลมคมสดใสปานดวงดาราสุกสกาวกลางฟ้ายามคืนค่ํา
พริบตาต่อมา ต้วนหลิงเทียนก็หันมองไปยังสุดขอบฟ้าทางทิศเหนือ ราวกับรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง
ปรากฏร่าง 4 ร่างกําลังเหินข้ามฟ้า
3 ร่างเหินเคียงข้างกันมา
ส่วนที่ติดตามอยู่ด้านหลังนั้นเป็นคนแปลกหน้า ที่ต้วนหลิงเทียนไม่เคยเห็นมาก่อน
3 คนข้างหน้ามี 2 คนที่เขาคุ้นเคยดี
ลี่เฟย ภรรยาเขา แม้จะผ่านไปหลายปีแล้ว แต่รูปลักษณ์ของนางังไม่เปลี่ยนแปลงไปจากกาลก่อนมากนัก เพียงแค่รู้สึกเสมือนนางเย็นชาลงกว่ากาลก่อน ส่วนความเปลี่ยยนแปลงใดอื่นดังละอองธุลีไว้สําคัญ
หลังจากผ่านไปหลายปี หานเฉวียไน ก็ไม่เหลือคราบเด็กสาวตัวน้อยแสนซนอีกต่อไป
สําหรับชายหนุ่มคนนั้น หน้าตาละม้ายคล้ายเขาอยู่หลายส่วน และไม่เพียงแต่เค้าโครงใบหน้าของอีกฝ่ายจะละม้ายคล้ายเขา เพียงแค่ชมมองเขาก็สัมผัสได้ถึงความเกี่ยวพันทางสายเลือดอันแรงกล้า ต้วนหลิงเทียนย่อมระบุได้ทันทีว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นต้วนเนี่ยนเทียนลูกชายของเขาเอง!
วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! วูบ!
ไม่ทันที่พวกลี่เฟยจะเข้าใกล้ต้วนหลิงเทียน ข้างๆต้วนหลิงเทียนก็พลันปรากฏร่างกลุ่มคนจากความว่างเปล่า เป็นเชิงเทียนหวี่ ต้วนหรูเฟิง หลัว ตัวนซื้อหลิง
