ลูกตาเฟิงเจียนอวี่หดเล็กลงเร็วไว ใจระเต้นไปไม่เป็นจังหวะทันทีที่รู้ว่าลูกแก้ววิญญาณที่แหลกลงเป็นของใคร ลอบร่ําร้องในใจอย่างโศกเศร้า หากแต่ภายนอกยังคงเหินร่างน้ํา 2 ชรา ชุดขาวดําตระเวนหาสืบต่อ ไม่เผยพิรุธใดๆออกมา
เป็นธรรมดาว่าการดํารงอยู่ของเพิ่งเจียนเสวีย นอกจากมารดากับคนใกล้ชิดของมารดาแล้ว ก็มีแต่ตัวนางเท่านั้นที่รู้
“น้องหญิงของข้าตกตายไปแล้ว?”
‘แต่ลูกแก้ววิญญาณของมู่อีอียังอยู่ดี’
‘เช่นนั้นศิษย์พี่ของมู่อีอี ต้วนหลิงเทียนอะไรนั่น มันค้นพบเรื่องที่น้องหญิงกําลังหลอมกลืนวิญญาณมู่อีอีเพื่อชิงร่างก็เลยทําลายวิญญาณของน้องหญิงเพื่อให้มู่อีอี ได้ร่างคืน?’
พออนุมานเรื่องราวมาถึงจุดนี้ กลิ่นอายฆ่าฟันก็แผ่พุ่งออกมาจากร่างเฟิงเจียนอวี่ไม่หยุด แววตาฉายชัดถึงความอาฆาตแค้นเย็นเยียบ ราวกับจะกลืนกินเลือดเนื้อผู้คน
“ธิดาเทพ?”
หญิงชราทั้ง 2 ที่ติดตามอยู่ด้านหลังเฟิงเจียนอวี่ ก็ชักหน้าเคร่งขึ้มาทันที “เกิดเรื่องอันใดกับคุณหนูอีอีหรือ?”
ถึงแม้พวกนางจะเป็นจักรพรรดิอมตะสมญานามของนิกายลั่วสุ่ย แต่พวกนางก็ไม่ได้รู้เลยว่า นางจากเฟิงเจียนอวี่แล้ว ประมุขนิกายลั่วสุ่ยยังมีลูกสาวอีกคนหนึ่ง
“ผู้อาวุโสทั้ง 2 รบกวนพวกท่านช่วยตามหากลุ่มคนที่ลักพาตัววอีอีต่อด้วย…ส่วนข้ามีเรื่องจะไปหารือกับท่านแม่!”
พอกล่าวจบคํา ร่างเฟิงเจียนอวี่ก็พุ่งหายไปทันที ราวคนสาบสูญไปในความว่างเปล่า
