ผู้เฒ่าหั่วเหลือบมองชือปั๋วผิงที่กล่าวคําขอโทษด้วยน้ำเสียงสลดหน้าซึมปราดหนึ่งค่อยหันไปมองทางด้วนหลิงเทียนที่ลอยร่างข้างๆกาย “นี่คือนายน้อยแห่งพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมียเทียนเรา ศิษย์ที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์พวกเรา…หากเจ้าคิดจะขอโทษ ก็มาขอโทษนายน้อยข้าเสีย”
พอผู้เฒ่าหั่วกล่าวประโยคนี้จบคํา โทสะของชือปั๋วนู่ก็พุ่งปรี๊ดจนแทบระเบิด
มารดามัน! เดิมที่มันหลงคิดว่าน้อง 3 ตัวดีของมันจะมีเรื่องกับจักรพรรดิอมตะอีกาทองคําเท่านั้น แต่ไม่คิดไม่ฝันว่าน้องมันถึงขั้นห้าวหาญไปมีเรื่องกับศิษย์ที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวของจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมียเทียนได้!!
“น้อง 3!”
หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับโทสะอารมณ์ ชือปั๋วนู่ก็หันไปถลึงตามองชือปั๋วผิงอย่างดุร้าย ราวกับทนรอจะพุ่งไปทุบตีน้องไม่รักดีให้ตายไม่ไหว และคราวนี้ชือปั๋วผิงที่รู้ว่าความฉิบหายมาเยือนแล้ว ก็ไม่รอให้พี่ใหญ่กล่าวมากความ เร่งประสานมือโค้งหัวขอขมาให้ถ้วนหลิงเทียนทันที “นายน้อยข้า…เป็นข้าโง่เขลาเบาปัญญาไม่รู้ความพลั้งเผลอล่วงเกินนายน้อยไป ขอนายน้อยโปรด อภัยให้ข้าด้วย!”
ด้วยเห็นว่าท่าทีของอีกฝ่ายดูจริงใจไม่น้อย ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดจะถือสาหาความสร้างความลําบากใจอะไรให้อีกฝ่าย เพียงพยักหน้ารับเบาๆ “แค่เรื่องไม่เป็นเรื่องเท่านั้นเอง แล้วกันไปเถอะ”
“ขอบคุณท่านนายน้อย!”
