“ฮ่วนเอ๋อ ข้าตามหาท่านพ่อกับท่านแม่เจอแล้ว…เจ้าออกมาพบหน้าท่านพ่อท่านแม่ทั้งช่วยอะไรท่านแม่ข้าหน่อย…จะได้ทําความสนิทสนมกับท่านแม่…”
กล่าวถึงท้ายประโยค ต้วนหลิงเทียนก็แลดูเก้อเขินอยู่บ้าง
“เอ๋!? ท่านพ่อท่านแม่พี่หลิงเทียนหรือ!?”
แค่ฟังจากเสียงอุทานตอบมาด้วยความตกใจ ก็เห็นได้ชัดว่าฮ่วนเอ๋อประหม่าไม่น้อย อย่างไรก็ตามถึงแม้จะประหม่ากล้าๆกลัวๆ แต่ฮ่วนเอ๋อก็ยังออกมาจากโลกใบเล็กภายในกายต้วนหลิงเทียนเร็วไววับ!
อยู่ดีๆมีร่างผู้คนผุดออกมาจากอากาศธาตุแบบนี้ ก็ทําให้ต้วนหรูเฟิงกับลี่หลัวสะดุ้งตกใจอยู่บ้าง เพราะทั้งคู่ไม่ได้รับคําเตือนล่วงหน้า
อย่างไรก็ตาม พอทั้งคู่ได้เห็นรูปโฉมอันงดงามของฮ่วนเอ๋อ สองตาก็สว่างจ้าขึ้นมาทันที
ช่างเป็นสตรีที่งดงามอะไรขนาดนี้
นี่เป็นความคิดแรกที่แว่บขึ้นในหัวทั้งคู่
“เจ้าคือฮ่วนเอ๋อกระมัง…”
สีหน้าท่าทีของลี่หลัวแลดูพึงพอใจ ผิดกับที่ต้วนหลิงเทียนคาดไว้ไม่น้อย “ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินพ่อเทียนเอ๋อกล่าวถึงเจ้าบ้างแล้ว…เจ้าเป็นเด็กดีจริงๆ ทั้งน่ารักมาก”
สายตาที่หลัวใช้มองฮ่วนเอ๋อ นับว่าเต็มไปด้วยความพึงพอใจถึงขีดสุด มองชมฮ่วนเอ๋อไปพยักหน้าไป พาลให้ฮ่วนเอ๋อเขินจนหน้าแดงอยู่บ้าง มือไม้อยู่ไม่สุขนับนิ้ววุ่นวายไปหมด
“ท่านลุง ท่านป้า…”
เมื่อมีต้วนหลิงเทียนคอยแนะนํา ฮ่วนเอ๋อก็รวบรวมความกล้ากล่าวทักทายต้วนหรูเฟิงกับลี่หลัว
แรกๆฮ่วนเอ๋อก็รู้สึกทําอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง
