“ดูเหมือนพวกมันจะไปแล้ว ที่แท้ก็กล่าวหลอกล่อพวกเราจริงๆด้วย”
เหล่าศิษย์นิกายฉวินซิ่วเมื่อพบว่าเสียงด้านนอกเงียบหายไปแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
“ยังเป็นอาวุโส 9 ที่ใจเย็น หาไม่แล้วหากพวกเราทะเล่อทะล่าหนีออกไป ไม่พ้นถูกพวกมันเจอตัวแน่”
ศิษย์ฉวินซิ่วบางคนกล่าวขึ้นด้วความดีใจ
เหล่าศิษย์นิกายยฉวินซิ่วที่ไม่พูดอะไรตอนนี้ก็เริ่มคลี่ยิ้มออกมาได้ พวกนางรู้สึกตื่นเต้นเหลือเกิน ราวกับหายนะมาถึงตรงหน้าแต่กลับรอดพ้นมาได้อย่างฉิวเฉียด
สําหรับพวกนาง ภัยพิบัติครั้งนี้ของนิกายฉวินซิ่วมาได้รวดเร็วเกินไป รวดเร็วถึงขั้นที่พวกนางแทบไม่อาจตอบสนองสิ่งใดได้ทัน
กว่าจะรู้เรื่องราวว่าเกิดอะไรขึ้น เหล่าศิษย์นิกายฉวินซิ่วก็ได้ยินคําตะโกนบอกให้แยกย้ายกันหลบหนีไปแล้ว และอาวุโสแต่ละคนก็พาเหล่าศิษย์หลบหนีออกไปเท่าที่จะทําได้ ไม่รู้ว่าชะตาคนอื่นเป็นอย่างไร
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เหล่าศิษย์นิกายฉวินซิ่วนับ 10 กว่าชีวิตคิดว่ารอดพ้นหายนะแล้ว ความเงียบด้านนอกถ้ำอยู่ๆก็ถูกเสียงเย้ยหยันหนึ่งดังขึ้นทําลายไปในพริบตา
“โฮ่ที่แท้เป็นอาวุโสหลัวนี่เอง”
พอเสียงหนึ่งดังเข้ามาในถ้ำ สีหน้าลี่หลัวรวมถึงเหล่าศิษย์นับสิบชีวิตก็เปลี่ยนไปทันที จากนั้นไม่ทันได้ทําอะไร พวกนางก็พบว่ามีร่างสูงหนึ่งกําลังก้าวอาดๆเข้ามาจากด้านนอก
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!! ชิ้ง!
