หลังกล่าวจบคํา ร่างซุนหงอคงก็คล้ายแปรเปลี่ยนลําแสงสีทอง พุ่งหายไปจากสายตาต้วนหลิงเทียนและทุกคนออกจากแดนกิเลน แล้วจากไปทันที
มาไวไปเร็วโดยแท้
กว่าที่ผู้คนจะได้สติ ซุนหงอคงก็หายไปแล้ว
เมื่อซุนหงอคงจากไป เหล่าจักรพรรดิอมตะของเผ่ากิเลนเองก็เริ่มทยอยกันแยกย้ายออกจากแดนกิเลนที่ละคน
ทว่าก่อนจะไป หลายคนก็หันมามองต้วนหลิงเทียนโดยไม่รู้ตัว “ศิษย์ของจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียนหรือ?”
“ข้าคิดไม่ถึงจริงๆว่าจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางผู้นั้นจะมีศิษย์แล้วข้าเคยได้ยินมาก่อนว่าฟงชิงหยางไม่เคยรับศิษย์อย่างเป็นทางการมาก่อนเลยนี่นา กระทั่งศิษย์แต่ในนามก็มีเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้น”
“จักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางผู้นั้น ต้องสงสัยว่าจะบรรลุถึงขอบเขตเทพและดูจาก ที่จักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินจากไปอย่างไม่คิดจะเซ้าซี้เจ้าหนุ่มนั่น ข้าว่าสิบในสิบไม่พ้นฟงชิงหยางต้องบรรลุเทพแล้วจริงๆ”
“ไม่ผิด ปกติจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินเคยกลัวใครในฟ้าดินที่ไหน หากจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางไม่บรรลุถึงขอบเขตเทพ ข้าว่ามันต้องพยายามขุดกําแพงหมายรับตัวเจ้าหนุ่มนั่นไม่เลิกแน่…เผลอๆอาจจะอุ้มเจ้าหนุ่มนั่นไปดื้อๆเลยก็ได้”
“จริง ลองมันมิได้อุ้มเจ้าหนุ่มนั่นไปดื้อๆ ก็หมายความว่ากริ่งเกรงจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางไม่น้อย”
คํากล่าวของจักรพรรดิอมตะของเผ่ากิเลน อันเป็นความเห็นที่มีต่อซุนหงอคง ทําให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง
