“ส่วนกฎที่ว่าหลังบรรลุถึงขอบเขตเทพแล้วไม่อาจดํารงตําแหน่งจักรพรรดิสวรรค์ได้นั้น เป็นกฏที่พวกวิหารเฟิงฮ่าวมันตั้งกันขึ้นมาเองไม่ได้เกิดจากเหล่าผู้แข็งแกร่งที่สุดกําหนดมาแต่อย่างใด พวกวิหารเชิงฮ่าวนั่นมันก็แค่อยากให้ตัวตนระดับเทพออกจากระนาบเทวโลกและขึ้นไประนาบเทพเร็วๆ สิ่งนี้เป็นเรื่องของอํานาจการปกครองล้วนๆ”
คําพูดของตื้อวิ๋นหลง ทําให้ต้วนหลิงเทียนกระจ่าง
“หากจะถามว่าเผ่าพันธุ์หรือชนชาติใดที่สามารถเป็นจักรพรรดิสวรรค์ได้อย่างไร้จํากัดล่ะก็… เห็นที่จะมีแค่เผ่าพันธุ์เดียว และนั่นก็คือเผ่าพันธุ์มนุษย์ของท่าน”
ซื้อปืนหลงกล่าว “ศักยภาพและพรสวรรค์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ท่านนับว่าอ่อนด้อยและธรรม ดาที่สุดในบรรดาชาติพันธุ์ทั้งมวลแล้ว..อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีพรสวรรค์ศักยภาพด้อยที่สุด แต่ก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่มียอดฝีมือมากที่สุด”
“เห็นว่าในบรรดาผู้แข็งแกร่งที่สุดท่ามกลางสวรรค์และโลก เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ของท่านกว่าครึ่ง”
“บางทีอาจเป็นเพราะสาเหตุนี้ ทําให้จํานวนจักรพรรดิสวรรค์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่ได้ ถูกจํากัด”
เรื่องราวที่ซื้อปืนหลงเล่ามาให้ฟัง ก็ทําให้ต้วนหลิงเทียนได้รู้เรื่องราวอะไรเพิ่มขึ้นไม่น้อย
“ท่านผู้นํากําลังจะลงมือแล้ว!”
