“ข้าลองไถ่ถามตัวเองดูก็ตอบได้ทันที ว่าหากข้ายังคงใช้อุปกรณ์อมตะชั้นยอดดุจเดียวกับท่านเกรงว่าคงไม่ใช่คู่มือท่านแน่แท้…เช่นนั้นข้าจึงคิดจะใช้อุปกรณ์เทพประจําเผ่ากิเลน ขุนเขาวิญญาณแผดเผา!”
“แต่แน่นอน หากท่านคิดว่าข้ากําลังเอาเปรียบท่านอยู่ ข้าไม่ใช้ขุนเขาวิญญาณแผดเผานี้ก็ได้”
วาจาของตี้หง ผู้นําเผ่ากิเลนนั้นเปิดเผยจริงใจ ทําให้ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะลอบพยักหน้าให้ด้วยความชื่นชมนับว่าผู้นําเผ่ากิเลนนับเป็นวิญญูชนคนหนึ่ง!
สําหรับเหล่าจักรพรรดิอมตะทั้งหลายของเผ่ากิเลนนั้น ไม่ได้แปลกใจอะไร เห็นได้ชัดว่ารู้จักผู้นําเผ่าของตัวเองดี
“ข้าละหวังว่าจักรพรรดิอมตะฟ้าดิน จะยอมให้ท่านผู้นําใช้ขุนเขาวิญญาณแผดเผาของเผ่ากิเลนเรานะ….หาไม่แล้วเกรงว่าความแตกต่างคงชัดเกินไป…”
“อย่างไรก็ตามท่านผู้นํายามใช้พลังอุภาพของขุนเขาวิญญาณแผดเผา ก็นับว่ามี พลังเพิ่มพูนขึ้นหลายส่วนจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดินที่ไร้อุปกรณ์เทพไม่ทราบจะยินดีเสียเปรียบครั้งใหญ่หรือไม่….”
“นั่นสิ ไม่ทราบจะยอมรึเปล่า”
เหล่าจักรพรรดิอมตะทั้งหลายของเผ่ากิเลนที่มาดูชม ล้วนหันไปมองซุนหงอคงเพื่อรอฟังคําตอบเป็นสายตาเดียวกัน
และตอนนี้เองจักรพรรดิอมตะเสมอฟ้าดิน ซุนหงอคง ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังร่า “ฮ่าๆๆๆตี้หงเฒ่าในปีนั้นท่านซุนผู้นี้ก็บอกให้เจ้าใช้อุปกรณ์เทพแล้วไง แต่เจ้าดันไม่อยากเอาเปรียบข้าเอง”
