ศิษย์แต่ในนาม ศิษย์ทั่วไป ศิษย์ส่วนตัวนั้นล้วนสามารถมีได้หลายคน…อย่างไรก็ตามคําว่าศิษย์ที่แท้จริงนี้ ในระนาบเทวโลกแล้วเสมือนศิษย์ที่จะรับสืบทอดทุกสิ่งทุกอย่าง ปกติแล้วก็มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น มีความหมายคล้ายๆศิษย์สายตรงของสํานักหรือนิกาย
ต้วนหลิงเทียนผู้นี้กลับเป็นศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียน?
“ผะ..ผู้เฒ่าหั่ว ที่ท่านกล่าวเรื่องจริงหรือ?”
โหยวเฟิงอวี้ จ้าววังเทียนฉือเป็นคนแรกที่ฟื้นสติ มันหันไปมองถามผู้เฒ่าหั่วด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “ท่านคงมิได้พูดเช่นนี้ เพราะจงใจปกป้องต้วนหลิงเทียนหรอกนะ?”
“จงใจ?”
ผู้เฒ่าหั่วหัวเราะเยาะพลางกล่าว “เช่นนั้นเจ้าลองถามท่านตาของเจ้าดู ว่าข้าจงใจพูดแบบนี้หรือไม่?”
“จักรพรรดิสวรรค์มิอาจล้อเล่นด้วยได้ ทั้งจักรพรรดิสวรรค์ยังมิอาจให้ผู้ใดหมิ่นหยามได้…ไม่มีผู้ใดสามารถลบหลู่เกียรติของจักรพรรดิสวรรค์ได้ง่ายๆ!”
เชวียหงอวี้กล่าวออกเสียงหนัก
หากเป็นคนอื่นพูด มันอาจจะคลางแคลงสงสงสัยอยู่บ้าง แต่กับผู้เฒ่าหั่วแล้วมันเชื่อที่อีกฝ่ายพูดทั้งหมด เพราะผู้เฒ่าหั่วไม่มีวันเอาเรื่องแบบนี้มาพูดเล่นแน่!
พอเชวียหงอวี้ กล่าวออกมาแบบนี้ โหยวเฟิงอวี้ก็ได้แต่เงียบไปไม่พูดจา หากแต่สายตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนนั้น ได้ฉายชัดถึงความไม่เต็มใจถึงที่สุด!
เพราะมันรู้แก่ใจดี
