“ศะศิษย์น้องเล็ก เป็นศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เสี่ยเทียน ใต้เท้าฟงชิงหยางผู้นั้น? จริงหรือหลอก!?”
ลมหายใจของหงเฟยกลายเป็นหอบถี่ ไขมันทั่วร่างกระเพื่อมบึงๆไม่หยุด
“ไม่น่าแปลกใจเลยว่าไฉนศิษย์น้องเล็กถึงได้ดูมั่นใจนัก…เจ้าเด็กนี่จะพูดให้ชัดๆแต่แรกก็ได้ไม่นะ อมพะนําให้ข้ากังวลเพื่อ!?”
หูเหม่ยกล่าวบ่นพึมพําออกมาเบาๆ สองตามองจ้องต้วนหลิงเทียนที่ลอยร่างไกลๆเขม็ง
ด้านฉือหล่างก็ได้แต่ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกเฮือกใหญ่ ในแววตายังเต็มไปด้วยความตกใจ ด้วยไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนจะกลายไปเป็นศิษย์ที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียนซะได้!
มันย่อมยินดีมีสุขกับต้วนหลิงเทียนจากใจ
สําหรับศิษย์พี่คนอื่นๆของต้วนหลิงเทียนเอง ก็พอได้ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ความรู้สึกเสมือนขุนเขาที่กดทับกลางใจหายไปในฉับพลัน
ศิษย์พี่หญิงใหญ่ฉือหย่าชีเองยังมองต้วนหลิงเทียนตาเป็นประกาย “ที่แท้นี่ก็คือสิ่งที่ศิษย์น้องเล็กพึ่งพิง…ไม่คิดเลยจริงๆว่าที่แท้ศิษย์น้องเล็กจะกลายไปเป็นศิษย์ส่วนตัวของใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางผู้นั้น”
“ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ฟงชิงหยางกระทั่งท่านอาจารย์ยังกล่าวชื่นชมไม่หยุดปาก”
ฉือหย่าชีกล่าวพึมพํากับตัวเบาๆ
“ผู้เฒ่าหั่ว ข้าว่าเรื่องในวันนี้ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้น
เชวียหงอวี้ หันไปกล่าวคํากับผู้เฒ่าหั่วด้วยรอยยิ้ม
