“อาศัยจักรพรรดิสวรรค์อู๋หยาเทียนนั่น ต่อให้มันจะมีความกล้ามากกว่านี้อีกร้อยเท่า มันก็ไม่กล้าแตะต้องเจ้าหรอก”
ผู้เฒ่าหัวกล่าวคําด้วยความมั่นใจ
หลังได้ยินเรื่องราวจากผู้เฒ่าหัว ต้วนหลิงเทียนก็พอได้วางใจ ขณะเดียวกันเขาก็เริ่มตระหนักถึงความน่ากลัวของอาวุโสฟงชิงหยาง เพราะแม้แต่จักรพรรดสวรรค์ด้วยกันยังต้องเร่งรุดไปประจบประแจงเอาใจ!
“ถ้างนพวกเราก็ไปกันเลยเถอะ”
หลังต้วนหลิงเทียนกล่าวทักผู้เฒ่าหัว เขาก็เดินเข้าค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลก จากนั้นก็เคลื่อนย้ายไปยังแดนไร้ขอบเขต อันเป็นดินแดนหลักของอู๋หยาเทียนที่มีพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ ไม่เว้นขุมกําลังระดับสวรรค์ต่างๆตั้งอยู่
สําหรับค่ายกลเคลื่อนย้ายของวังเทียนฉือนั้น นอกจากคนในคิดออกไปด้านนอกแล้ว คนนอกไม่อาจใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมาถึงวังเทียนฉือได้โดยตรง และทุกขุมกําลังก็ล้วนเป็นแบบนี้ทั้งนั้น
พอมาถึงอู๋หยาเทียน สิ่งแรกที่ต้วนหลิงเทียนกระทําก็คือการส่งข้อความไปหาครอบครัวและมิตรสหายเขาโดยใช้ลูกแก้ววิญญาณที่ได้จากเฟิ่งเทียนหวู่และต้วนซือหลิงเป็นสื่อ จากนั้นก็ได้แต่รอว่าจะมีการตอบกลับมาหรือไม่
ตราบใดที่มีการตอบสนอง หมายความว่าเขาสามารถไปรับตัวคนๆนั้นได้
“ต้วนหลิงเทียน!?”
เมื่อต้วนหลิงเทียนกับผู้เฒ่าหัวมาถึงหน้าประตูวังเทียนฉือ เหล่าผู้อาวุโสที่ทําหน้าที่หัวหน้าหน่วยลาดตระเวนก็จดจําต้วนหลิงเทียนได้แทบจะทันที
