ผู้เฒ่าหัวเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “ในสายตาของเมิ่งหลัว เจ้าคือนายน้อยเพียงหนึ่งเดียวของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์จี้เมี่ยเทียน หากเกิดอะไรขึ้นกับเจ้ามันจะไปสู้หน้าใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์อย่างไร…”
“เจ้าคงยังไม่เข้าใจ ว่าใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ให้ความสําคัญต่อเจ้าถึงระดับไหนกระมัง”
ผู้เฒ่าหัวกล่าว
“ผู้เฒ่าหัวผู้อาวุโสฟงชิงหยางโทษข้ารึเปล่า?”
ต้วนหลิงเทียนรู้สึกผิดไม่น้อย เพราะเหตุผลเดียวที่ทําให้ร่างที่แท้จริงของจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมี่ยเทียน ฟงชิงหยาง ยังติดอยู่ในนรกอสุรา 1 ใน 7 แดนต้องห้ามของระนาบเทวโลกจนถึงทุกวันนี้ ก็เพราะมีเขาเป็นต้นเหตุ
“เรื่องนี้ ข้าเองก็เคยถามใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์แล้วเช่นกัน”
ผู้เฒ่าหัวกล่าวด้วยรอยยิ้ม “แต่ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์บอกข้าด้วยเสียงหัวเราะว่าเรื่องนี้ ท่านไม่เพียงแต่จะไม่โทษเจ้า แต่ยังรู้สึกขอบคุณเจ้าอีกด้วย เนื่องเพราะนรกอสุราได้มอบโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ให้กับใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์”
“ใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์ยังกล่าวอีกว่า หากไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น ถ้าอาศัยการบ่มเพาะฝึกปรือไปตามปกติ อย่างน้อยๆกว่าจะมาถึงจุดที่เป็นอยู่ในตอนนี้ได้ ก็ต้องใช้เวลานับพัน กระทั่งอาจจะเป็นหมื่นปี…”
พอได้ยินคําตอบของผู้เฒ่าหัว ต้วนหลิงเทียนก็พอได้ระบายลมหายยใจออกมาอย่างโล่งอก
แต่แน่นอน ว่าความรู้สึกผิดในใจยังฝังลึกยากจะลบเลือนได้ง่ายๆ
