หลานข่งเชวียน มีรูปลักษณ์เป็นชายวัยกลางคนมาในชุดคลุมสีน้ำเงิน เค้าโครงใบหน้าละม้ายคล้ายหลานเหิงกับหลานขี้เหนียนหลายส่วน และบัดนี้หว่างคิ้วที่ปกติมักแผ่อํานาจบารมีของเจ้าคนนายคนก็ยู่ยนเป็นปม มองเหลยเจิ้นซานด้วยสีหน้ามืดมน!
“หลานข่งเชวียน ตอนนี้ลูกชายตัวดีของเจ้า หลานจี้เหนียน รวมถึงบิดาของเจ้า หลานเหิง ได้ตกตายไปทั้งคู่แล้ว…เจ้าก็รีบตามพวกมันไปเถอะ อย่าได้คิดดิ้นรนต่อต้านเสียให้เหนื่อยเลย…”
เหลยเจิ้นซานกล่าวด้วยน้ำเสียงทอดถอน
และพอเหลยเจิ้นซานลั่นวาจาดังกล่าวออกมา สีหน้าของเหล่าอาวุโสระดับสูงด้านหลังหลานข่งเชวียน ก็เปลี่ยนไปทันที
แว่บแรกที่ได้ยินวาจาเมื่อครู่ของเหลยเจิ้นซาน พวกมันไม่อาจทําใจเชื่อได้ลงคอจริงๆ แต่พอเห็นคนแปลกหน้าที่ติดตามมาด้านหลังเหลยเจิ้นซาน ในใจของพวกมันก็บังเกิดสังหรณ์อัปมงคลขึ้นมาทันที
“เจ้า…เจ้าคือเฟิงเทียนหวู่ ลูกศิษย์ของอาวุโสสูงสุดนิกายกระบี่เมฆรุ้ง โหยวไป๋เฟิ่ง ใช่หรือไม่?”
อาวุโสระดับสูงของนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งบางคนก็จดจําเฟิงเทียนหวู่ได้
“ส่วนนั่นดูเหมือนจะเป็นต้วนซือหลิง ศิษย์ปิดสํานักของอวี่เหวินชิงประมุขนิกายกระบี่เมฆรุ้งมิใช่รึ ? แล้ววันนี้มิใช่ว่าเหลยเจิ้นซานก็ติดตามอาวุโสหลานเหิงกับหลานขี้เหนียนไปสู่ขอนางมิใช่หรือไร ที่แท้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ไม่นานนักก็มีอาวุโสของนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งบางคนจดจําต้วนซือหลิงได้
“พล่ามอะไรเยอะแยะนักฮะ?!”
