นอกจากนั้น ไม่ว่าจะปู่มันก็ดีหรือบิดามันก็ดีต่อให้แข็งแกร่งแค่ไหน แต่ก็เป็นครอบครัวเดียวกัน จะอย่างไรทั้ง 2 คนก็ไม่มีวันทําร้ายมันแน่นอน
ทว่าเหลยเจิ้นซานแม้จะไม่ถือว่าเป็นคนนอก แต่ก็ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันกับมัน!
หากไม่มีปู่ของมัน น่ากลัวเหลยเจิ้นชานคงไม่ใส่ใจมันเลย กระทั่งหางตายังไม่มองด้วยซ้ํา!
หลานจี้เหนียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลังคิดถึงเรื่องหนึ่ง มันก็อดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มบางๆ ลอบดีใจอย่างเงียบๆ โชคดีที่อาเล่ยเข้านิกายช้า…ไม่งั้นน่ากลัวตําแหน่งประมุขนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งคงไม่ตกมาถึงมือท่านพ่อแน่”
เหลยเจิ้นซานเข้าร่วมนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งได้ไม่ทันไร หลานเหิงก็ก้าวลงจากตําแหน่งประมุข และส่งต่อตําแหน่งประมุขไปให้ลูกชายอย่างหลานข่งเชวียนที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นทันที
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ทำให้หลายๆคนในนิกายอมตะทะเลเยือกแข็งอดสงสัยไม่ได้
ว่าการที่หลานเหิงรีบก้าวลงจากตําแหน่งประมุขแบบนี้ ไม่พ้นเพราะกลัวว่าหากลูกศิษย์ปิดสํานักอย่างเหลยเจิ้นซานเติบโตขึ้น จะมานั่งตําแหน่งประมุขที่สมควรจะเป็นของลูกชายมันไปหรือไม่?
หากหลานเหิงพึ่งจะมาก้าวลงจากตําแหน่งประมุขเอาตอนนี้ เกรงว่าตําแหน่งประมุขจะไม่ตกถึงมือหลานข่งเชวียนจริงๆ และถูกลิขิตให้มองเหลยเจิ้นซานขึ้นดํารงตําแหน่งประมุขแทน
